Μια πρόταση για εκλογικό νόμο

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016 1:28 μμ |

Αυτές τις ημέρες γίνεται μεγάλος θόρυβος για τον εκλογικό νόμο. Εδώ θέλω να κάνω μία πρόταση η οποία νομίζω ότι βοηθάει να συγκλίνουν όλες οι απόψεις που ακούστηκαν. Οι απόψεις που κυριάρχησαν ήταν δύο

  1. η απλή αναλογική ώστε κάθε κόμμα να παίρνει αυτό που δικαιούται
  2. να υπάρχει κάποιο μπόνους εδρών για το πρώτο κόμμα ώστε να σχηματίζονται εύκολα κυβερνήσεις

Η πρότασή μου περικλείει και τις δύο παραπάνω απόψεις. Εξέτασα πόσα είναι τα ποσοστά των πολιτών που προσήλθαν στις κάλπες αλλά δεν εκπροσωπήθηκαν. Δηλαδή άθροισα τα ποσοστά των κομμάτων που δεν πέρασαν το κατώφλι του 3%, τα λευκά και τα άκυρα. Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται τα ποσοστά αυτά συν τις έδρες στις οποίες αναλογούν για τις τέσσερις τελευταίες εκλογικές διαδικασίες.

Ποσοστό των πολιτών που προσήλθαν στις κάλπες αλλά δεν εκπροσωπήθηκαν

Όπως βλέπετε τα ποσοστά αυτά είναι από περίπου 7% έως και περίπου 21% και αντιστοιχούν σε 21 έως 64 έδρες. Προτείνω αυτά τα ποσοστά να μην μοιράζονται εξ'αρχής σε κανένα κόμμα. Κάθε κόμμα να παίρνει τις έδρες που του αναλογούν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Εάν κάποιο κόμμα ξεπερνά τις 150 έδρες τότε σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση (πολύ δύσκολο γιατί πρέπει να έχει συγκεντρώσει το 50% των ψήφων). Τα κόμματα συνεργάζονται και συζητούν ώστε να δημιουργήσουν κυβερνήσεις συνεργασίας. Τα κόμματα που θα συμφωνήσουν να συνεργαστούν μοιράζονται αναλογικά (σύμφωνα με τις έδρες που κατέχουν) τις έδρες που αντιστοιχούν στους πολίτες που δεν εκπροσωπήθηκαν.

Έχω δημιουργήσει τον παρακάτω πίνακα στον οποίο φαίνονται οι έδρες που θα έπαιρναν τα κόμματα που συγκυβερνήσανε τις 3 τελευταίες φορές. Εκεί φαίνεται τι θα έπαιρναν αρχικά, τι θα έπαιρναν αφού αποφασίσανε να συγκυβερνήσουν και τι πήρανε με τον προηγούμενο νόμο.

Παραδείγματα

Εξηγώ πως προέκυψε η πρώτη γραμμή του πίνακα για τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015. Το ποσοστό του Σύριζα είναι 35,46%, το οποίο πολλαπλασιαζόμενο επί 300 (και μετά από στρογγυλοποίηση) δίνει 106 έδρες (απλή αναλογική). Έστω ότι ο Σύριζα προσπαθεί να σχηματίσει κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ. Οι έδρες που παίρνουν οι ΑΝΕΛ πάλι βάσει της απλής αναλογικής είναι 12. Το ποσοστό των πολιτών που δεν εκπροσωπήθηκαν ήταν 8,82%, το οποίο με την απλή αναλογική αντιστοιχεί σε 26 έδρες. Άρα για την περίπτωση της συνεργασίας Σύριζα-ΑΝΕΛ, οι έδρες του Σύριζα γίνονται 106+26*106/(106+12)=129 (μετά από στρογγυλοποίηση). Ομοίως των ΑΝΕΛ γίνονται 12+26*12/(106+12)=15 (μετά από στρογγυλοποίηση).  

Το σύστημα αυτό θέλει τα κόμματα που θα συνασπιστούν να μαζεύουν τέτοιο ποσοστό που να είναι ίσο με 50% - το πσοοστό των πολιτών που δεν εκπροσωπήθηκαν. Δηλαδή στις τελευταίες εκλογές δεν θα μπορούσε να σχηματιστεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ γιατί το άθροισμά τους (39,55%) συν το άθροισμα των πολιτών που δεν εκπροσωπήθηκαν (8,82%) είναι 48,37%, λιγότερο του 50%.

Το καλό με αυτό το σύστημα είναι ότι δίνει κίνητρα στα κόμματα να συνεργαστούν καθώς αν μπουν στην κυβέρνηση κερδίζουν ένα αριθμό βουλευτών. Έτσι θα είναι πιο εύκολη η διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης. Όλοι κάτι κερδίζουν και μπορούν να συζητήσουν πάνω στη βάση της κοινής συνεννόησης. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις συνεργασίας θα μπορούσαν να σχηματιστούν εκτός από την τελευταία.

Επίσης, τα ποσοστά που παίρνουν αρχικά τα κόμματα είναι αυτά της απλής αναλογικής. Η ιδέα είναι ότι οι πολίτες που δεν εκπροσωπήθηκαν μετατρέπονται σε στήριγμα της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Κανένα από τα κόμματα που μπήκαν στην βουλή δεν χάνει το πσοστό που του ανήκει, πριμοδοτούνται αυτοί που συμμετέχουν στην κυβέρνηση.


Για ποια κόκκινα δάνεια μιλάμε;

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015 4:45 μμ |

Σήμερα έπεσα πάνω σε ένα άρθρο που κάνει ένα ρεπορτάζ για την πορεία των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές. Σας παραθέτω ένα απόσπασμα που δεν μπορώ να μην το σχολιάσω:

"Συγκεκριμένα η ελληνική πρόταση αναφέρει την προστασία από τους πλειστηριασμούς κατοικιών αντικειμενικής αξίας ως 200.000 ευρώ για άγαμο συν 50.000 για έγγαμο και 25.000 για κάθε παιδί ως τρία παιδιά. Και ετήσιο οικογενειακό εισόδημα ως 35.000 ευρώ. Η πρόταση αυτή καλύπτει το 72,3% των κόκκινων δανειοληπτών."

alt

Δηλαδή προσπαθούμε να προστατεύσουμε από το να πληρώνει δόσεις για το σπίτι του ένας, π.χ., που έχει 4-μελή οικογένεια, βγάζει 35.000 Ευρώ το χρόνο και το σπίτι του έχει αντικειμενική αξία 300.000 Ευρώ. Δηλαδή προσπαθούμε να προστατεύσουμε έναν ευκατάστατο κύριο που μένει σε μια βίλα την οποία δεν αποπληρώνει. Και όχι μόνο αυτό, συνεχίζει να έχει ανάγκη προστασίας 5 χρόνια μετά το νόμο Κατσέλη.

Ο συγκεκριμένος τύπος θα έπρεπε να βρει ένα τρόπο να εξυπηρετήσει το δάνειό του. Εάν πιστεύει ότι στο μέλλον θα ξαναγίνει πλούσιος για να μείνει σε βίλα τότε οφείλει να μετακομίσει σε ένα σπίτι που να αντικατοπτρίζει την οικονομική του δύναμη και να νοικιάσει τη βίλα σε κάποιον ευκατάστατο ώστε να εξυπηρετεί το δάνειό του.

Επίσης με σοκάρει το γεγονός ότι το υπόλοιπο 27,7% των δανειοληπτών είναι σε ακόμα καλύτερη οικονομική κατάσταση! Μα είναι δυνατόν να περιμένουμε ότι οι Ευρωπαίοι είναι τέτοια κορόιδα που να μας δώσουν καινούργια δάνεια για να καλύψουν τη χασούρα από αυτούς τους τύπους οι τράπεζες;

Νομίζω ότι ήταν λάθος εξαρχής να ανακατευτεί το κράτος στο πως θα λύσουν τις αστικές διαφορές τους οι ιδιώτες. Η αγορά μπορεί να ρυθμίζει μόνη της τέτοιες καταστάσεις. Ο νόμος Κατσέλη δημιούργησε μια στρέβλωση στην αγορά και ουσιαστικά απαγορεύει στις τράπεζες να δίνουν νέα δάνεια. Γιατί βλέπουν ότι το κράτος καλύπτει τους πολίτες - ακόμα και τους πλούσιους - που δεν πλήρώνουν.

Έτσι λοιπόν αναρωτιέμαι, για ποια κόκκινα δάνεια μιλάμε; Αυτά των "αριστερών"; (πιάσατε το υπονοούμενο με το χρώμα;)


Η πολιτική πλευρά της βιομηχανίας των ρομπότ

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015 1:35 μμ |

Δεν είναι η πρώτη φορά που η βιομηχανία της πληροφορικής επηρεάζει την αγορά εργασίας. Μέχρι τώρα η μηχανογράφηση μπορεί να στερούσε θέσεις εργασίας από διοικητικούς υπαλλήλους και λογιστές αλλά δημιουργούσε θέσεις εργασίας πληροφορικών και τεχνικών συστημάτων.

Σήμερα γράφω με αφορμή ένα άρθρο με τίτλο "Μπορεί τα ρομπότ να βρίσκονται πίσω από τα χαμηλά επιτόκια". Με την συνεχή άνοδο όμως της ρομποτικής αρχίζουν να απειλούνται οι θέσεις εργασίας των ανειδίκευτων εργατών, ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς εργασίας, που όμως δεν έχουν οι περισσότεροι την δυνατότητα να σπουδάσουν και να χτυπήσουν θέσεις εργασίας υψηλότερου επιπέδου. Ένα παράδειγμα είναι η πιθανότητα να δημιουργηθεί ρομπότ που θα κουρεύει ή θα κάνει πεντικιούρ. Σκεφτείτε τι ζημιά θα γίνει στην αγορά εργασίας.

alt

Πλησιάζει λοιπόν η στιγμή όπου θα πρέπει να ληφθούν σημαντικές πολιτικές αποφάσεις όσον αφορά τη δυνατότητα εργασίας των πολιτών αλλά με ταυτόχρονη αναθεώρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και τη θέσπιση των δικαιωμάτων των μηχανών. Το πρόβλημα της ανεργίας θα γίνει ιδιαίτερα βαρύ και θα πρέπει ο πλούτος που θα παράγουν τα ρομπότ να μοιράζεται σωστά στους ανθρώπους.

Για παράδειγμα θα μπορούσε κάθε ρομπότ να έχει ένα άνθρωπο ο οποίος θα κερδίζει τα χρήματα από τη δουλειά του ρομπότ. Με αυτά τα χρήματα θα μπορεί να σπουδάσει και να μάθει να βελτιώνει το ρομπότ του. Έτσι θα μπορεί να βελτιώσει τη θέση του στην κοινωνία. Από την άλλη θα μπορεί να κάθεται και να ζει με τα ελάχιστα που θα του δίνει η εργασία του απλού ρομπότ.

Σύμφωνα με ένα άλλο μοντέλο που μπορώ να σκεφτώ θα μπορούσε να θεσπιστεί νομοθεσία σύμφωνα με την οποία κάθε ρομπότ θα έχει ένα τέλος λειτουργίας ανταποδοτικό για τους ανθρώπους που μένουν χωρίς εργασία.

Και ποια θα πρέπει να είναι τα ελάχιστα που θα πρέπει να απολαμβάνουν οι άνθρωποι; Κατά τη γνώμη μου είναι η στέγη, η τροφή, η ένδυση και η πρόσβαση στο διαδίκτυο. Έτσι κάθε άνθρωπος θα έχει πρόσβαση στην πληροφορία και τη δυνατότητα να μορφωθεί. Αυτά όμως να δίνονται σε είδος, όχι σε χρήμα. Είναι νομίζω λάθος το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα να δίνεται σε μορφή χρημάτων, ίσως μόνο ένα χαρτζιλίκι.

Βέβαια στο μέλλον μπορεί κάθε άνθρωπος να δικαιούται και ένα ρομπότ να τον υπηρετεί (βλέπε Ασίμωφ, 1983: Τα ρομπότ της Αυγής).


Αχ στερνή μου γνώση...

Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015 11:48 πμ |

Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και τα πεπραγμένα του (ποια;) αυτούς τους 6 μήνες ήταν πολύ διαφωτιστικά για μένα. Οι μάσκες έπεσαν, έδειξαν όλοι (ή σχεδόν όλοι) το πραγματικό πρόσωπό τους και μπορεί τώρα κάποιος να κρίνει με, σχετική πάντα, ασφάλεια τις προθέσεις και την προσφορά του κάθε πολιτικού στη χώρα.

Όσον αφορά τις πρόσφατες εξελίξεις νομίζω δικαιώνεται το ποτάμι και ο Θεοδωράκης που έλεγε από την αρχή φέρτε μας μια συμφωνία να την υπογράψουμε. Ο άνθρωπος αναγνωρίζει ότι οι ντόπιες δυνάμεις αδυνατούν να επεξεργαστούν ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση και είναι διατεθειμένος να δεχτεί μια λύση που θα έρθει απ'έξω. Αυτή η στρατηγική είναι λάθος που δεν ακολουθήθηκε έως τώρα αφού πραγματικά κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να πάρει την απόφαση να εξυγιάνει τα οικονομικά της χώρας.

Εκ των υστέρων αποδεικνύεται μόνος ειλικρινής ο ΓΑΠ. Όχι μόνο ειλικρινής αλλά και σωστός. Είχε καταλάβει πρώτος ότι οι Έλληνες ποτέ δεν θα μπορούσαν να εξυγιάνουν το δημόσιο με τη θέλησή τους και έτσι έφερε την Τρόικα να κάνει τον κακό μπάτσο.

alt

Επίσης είναι αυτός που άφησε κάτι πίσω του. Δημιούργησε τη διαύγεια και την ανοιχτή διακυβέρνηση (opengov). Είναι ο πρώτος και ο μόνος που προσπάθησε να στελεχώσει τον δημόσιο τομέα με μια ανοιχτή διαδικασία πρόσκλησης ενδιαφέροντος. Η διαύγεια έδωσε για πρώτη φορά στον Ελληνικό λαό πρόσβαση στις αποφάσεις της διοίκησης. Η Διαμαντοπούλου -υπουργός του- έκανε μια πραγματική μεταρρύθμιση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Τέλος ο ΓΑΠ είχε προτείνει το δημοψήφισμα στον σωστό χρόνο. Εάν είχε γίνει, όλη η φιλολογία των μνημονίων θα είχε αποφευχθεί. Ακόμα και αν είχε προκριθεί τότε η δραχμή θα υπήρχαν όπλα να χρησιμοποιήσει η Ελληνική κυβέρνηση για να μεταβεί σε ένα νέο νόμισμα και θα είχε και το μισό χρέος σχεδόν από όσο έχει σήμερα.

Αυτό το καλοκαίρι, ο Τσίπρας, προς τιμήν του, προτίμησε να κάνει την πιο θεαματική κυβίστηση που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια προκειμένου να καταστραφεί η χώρα. Έδειξε (έως τώρα τουλάχιστον) ότι βάζει τους Έλληνες πάνω από τον εγωισμό του. Ας ελπίσουμε να συνεχίσει σε αυτή τη ρότα και να είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που θα ολοκληρώσει ένα πρόγραμμα διάσωσης. Ακόμα και αν δεν πετύχει αυτό το πρόγραμμα, μετά θα μπορεί να πετάξει το μπαλάκι στην Τρόικα και να της πει ότι αυτός ακολούθησε τις συμβουλές τους και τώρα να αναλάβουν τις ευθύνες τους...


Το νέο κοινωνικό συμβόλαιο

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015 11:26 πμ |

Η χώρα μας έχει περιέλθει σε ένα αδιέξοδο χρέους. Οι πολίτες αισθάνονται εγκλωβισμένοι σε ένα σπιράλ θανάτου το οποίο συνοψίζεται στα παρακάτω βήματα

  1. Έλλειψη χρημάτων συντήρησης του δημόσιου τομέα
  2. Αύξηση εισφορών και φόρων για να βρεθούν χρήματα
  3. Μείωση κερδοφορίας επιχειρήσεων
  4. Αύξηση κυκλοφορίας μαύρου χρήματος - κλείσιμο επιχειρήσεων
  5. Μείωση εσόδων του Δημοσίου από εισφορές και φόρους
  6. Πήγαινε στο βήμα 1

Αυτός ο φαύλος κύκλος σκοτώνει την οικονομία μας. Δυστυχώς οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί του δημοσίου (πλειοψηφία στην κοινωνία μας) ψηφίζουν σε όλες τις εκλογές αυτούς που υπόσχονται ότι δεν θα μειωθούν τα εισοδήματά τους άρα συνεχίζεται το σπιράλ θανάτου. Τελευταία έφτασαν πολλοί και από αυτούς (μαζί με τους πλέον του εκατομμυρίου άνεργους) να προτιμούν να καταστραφεί η Ελλάδα, η Ευρώπη, και ο πλανήτης ει δυνατόν (το γνωστό Κούγκι), προκειμένου να χάσουν έστω και ένα προνόμιο ακόμα.

Κατά τη γνώμη μου αυτό που λείπει από τη χώρα είναι η εθνική συνεννόηση. Η πίτα που έχει μείνει για να τρώμε είναι συγκεκριμένη και κανείς δεν έχει όρεξη να τη μεγαλώσει δίνοντας καινούργια δανεικά. Η αξιοπιστία μας έχει μειωθεί επικίνδυνα καθώς έχουμε ήδη ψηφίσει δύο μνημόνια αλλά όταν ήρθε η ώρα να τα εφαρμόσουμε αντί για μεταρρυθμίσεις κάναμε εκλογές. Την ευθύνη φέρουν ακέραια οι πολιτικοί αρχηγοί, καθώς δεν τόλμησαν να τα βάλουν σε ψηφοφορία πριν πέσουν οι κυβερνήσεις τους, έτσι ώστε να φανεί ποιοι βουλευτές που ψήφισαν τα μνημόνια όταν ήρθε η ώρα της εφαρμογής δεν θα ψήφιζαν τα μέτρα.

Φέρει ευθύνη και η Τρόικα η οποία αντί να επιμείνει στις συμφωνημένες μεταρρυθμίσεις δεχόταν ισοδύναμα αύξησης φόρων και εισφορών.

Ωραία όλα αυτά, όλοι φταίνε εκτός από εμάς. Ναι έτσι σκέφτεται ο νεοέλληνας, να πληρώσουν οι άλλοι και όχι αυτός. Δυστυχώς αυτή η λογική δεν μας πάει πουθενά. Είμαστε έθνος, και πρέπει ως έθνος να υπερβούμε αυτό το εμπόδιο. Όλοι μαζί και όχι εμείς ή οι άλλοι. Πως όμως θα γίνει αυτό;

alt

Κατά τη γνώμη μου χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Πρέπει να διορθωθούν αδικίες του παρελθόντος και η πίτα να μοιραστεί δίκαια. Να μοιραστούν μετοχές στους εργαζόμενους όλων των "ιδιωτικών" φορέων του δημοσίου και να λειτουργήσουν πλέον ως πραγματικοί ιδιωτικοί φορείς - το ίδιο και οι δημοτικές επιχειρήσεις. Το δημόσιο πρέπει να μαζευτεί για να γίνει διαχειρίσιμο. Από κει και πέρα να μοιραστούν τα χρήματα που υπάρχουν στους φορείς και εργαζόμενους του δημοσίου αφήνοντας και ένα περιθώριο -όσο μικρότερο γίνεται- για εξυπηρέτηση δανείων. Οι μισθοί και οι συντάξεις να υπολογίζονται ως ποσοστά του ΑΕΠ. Με αυτό τον τρόπο το κόστος της ανάκαμψης θα μοιραστεί δίκαια σε όλους. Θα έχουν και κίνητρο οι δημόσιοι υπάλληλοι να ανεβάσουν την παραγωγικότητά τους και να εξυπηρετούν τους πολίτες έτσι ώστε το ΑΕΠ να ανεβαίνει. Εάν η χώρα έχει ανάπτυξη θα την καρπώνεται και το προσωπικό του δημοσίου ώστε να πάρει πίσω σιγά σιγά τα χρήματα που θα χάσει.

Πως θα έρθει η ανάπτυξη; Οι φόροι και οι κρατήσεις πρέπει να πέσουν σε επίπεδα αντίστοιχα με των διπλανών χωρών με εμάς - του ανταγωνισμού. Να γυρίσουν τα εργοστάσια και οι επιχειρήσεις που έχουν εκπατριστεί. Να είναι εύκολο να ανοίξει κανείς μια νέα επιχείρηση και οι κρατήσεις και φόροι να είναι ανάλογοι του τζίρου της επιχείρησης. Δεν είναι δυνατό ένας επαγγελματίας να πληρώνει για ασφάλιστρα περισσότερα από όσα κερδίζει. Οι χαμηλοί φόροι θα κάνουν ασύμφορο και το μαύρο χρήμα. Ποιος γιατρός θα σου πει για μια εγχείρηση να πληρώσεις 1000 με απόδειξη ή 900 χωρίς;

Όπως καταλαβαίνετε η λύση αυτή είναι έξω από τη λογική όσων κυβέρνησαν ως τώρα αλλά είναι η ενδεδειγμένη. Εάν βρεθεί ηγέτης να τα φέρει αυτά στο τραπέζι θα δείτε πόσο γρήγορα θα έρθει η ανάκαμψη, γιατί η Ελλάδα είναι μαγαζί γωνία. Δουλεύουμε αποδεδειγμένα περισσότερο από τους άλλους Ευρωπαίους, έχουμε ήλιο και θάλασσα, είναι δυνατόν να μην πάμε μπροστά; 

Το δίλημμα που τίθεται την Κυριακή στους Έλληνες είναι στη λογική του σπιράλ θανάτου, είτε με δραχμή, είτε με Ευρώ. Κατά τη γνώμη μου ο κόσμος πρέπει να ψηφίσει ΝΑΙ ώστε να παίρνει ο επόμενος ηγέτης τη σειρά του. Να ζήσουμε για μια επόμενη μάχη, αυτή που δόθηκε τους τελευταίους 5 μήνες χάθηκε.


Ποιοι θα πληγούν περισσότερο από την πτώχευση

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015 11:10 πμ |

Ο ΣΥΡΙΖΑ προτίθεται να συγκρουστεί με την Ευρώπη διακινδυνεύοντας μια ρήξη και πτώχευση με απρόβλεπτες συνέπειες. Το κύριο επιχείρημά τους είναι ότι οι πολλοί είναι φτωχοί και δεν έχουν τίποτα να χάσουν, ας χάσουν οι υπόλοιποι. Είναι όμως έτσι; Και μετά τι θα γίνει; Θα παράγει κάποιος για να τρώνε οι τωρινοί φτωχοί;

Κατά τη γνώμη μου οι αδύναμοι θα πληγούν περισσότερο από την πτώχευση. Οι έχοντες όλο και κάτι θα έχουν στην άκρη για μια δύσκολη μέρα, στο κάτω κάτω μπορούν να φύγουν στο εξωτερικό. Οι αδύναμοι όμως πως θα ζήσουν; Αυτοί που τρώνε από τα συσσίτια, τρώνε επειδή κάποιοι άλλοι, που έχουν, κάνουν δωρεές. Το ίδιο ισχύει για το "χαμόγελο του παιδιού", τις γραμμές υποστήριξης ευπαθών ομάδων και όλες τις ΜΚΟ. Εάν υπάρξει πτώχευση αυτές είναι οι πρώτες που θα στερέψουν από κονδύλια, τι θα γίνουν αυτοί που υποστηρίζονται από αυτές;

alt

Εξάλλου δεν μπορώ να φανταστώ έναν Έλληνα αγρότη ή κτηνοτρόφο που θα δουλεύει χωρίς να πληρώνεται αλλά για να τρώνε οι άλλοι με δελτίο. Εσείς μπορείτε; Θα δούλευαν με αντάλλαγμα δελτίο για να φάνε και να βάλουν βενζίνη; Είναι δυνατό να θεωρούν οι κυβερνώντες ότι έτσι θα βελτιωθεί η ζωή τους περισσότερο από το να κοπούν οι 50άρηδες συνταξιούχοι; Εξάλλου η κοινωνική εργασία είναι είτε υποχρεωτική για να αποφύγεις το στρατό, είτε προαιρετική σε κάποιες χώρες για φυλακισμένους, δεν προσφέρεται για βιοπορισμό...

Κατά τη γνώμη μου αυτή η επιχειρηματολογία στελεχών της κυβέρνησης είναι άκυρη. Είναι προτιμότερο η χώρα να σφίξει με ένα δίκαιο τρόπο το ζωνάρι για λίγα χρόνια παρά να οδηγηθεί εκτός Ευρώπης. Για σκεφτείτε να βγούμε από την Ευρώπη και να είναι τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης η Βουλγαρία και η Ρουμανία... Να είναι αυτοί οι προνομιούχοι των Βαλκανίων και εμείς οι φτωχοί συγγενείς...


Το μήνυμα του Πάσχα

Σάββατο, 18 Απριλίου 2015 2:03 μμ |

Το μήνυμα της ανάστασης του Χριστού είναι καθολικό, ξεφεύγει από τα όρια της χριστιανικής πίστης. Συμβολίζει την μετάνοια, την κάθαρση και την αναγέννηση.

alt

Η φωτογραφία είναι το Διάγραμμα της Κόλασης του Μποτιτσέλι. Ο Μποτιτσέλι εμπνεύστηκε από το έργο Θεία Κωμωδία του Δάντη. Η Θεία Κωμωδία διαιρείται σε τρία μέρη: Κόλαση, Καθαρτήριο και Παράδεισος.

Η μετάνοια είναι μια βαθιά εσωτερική διαδικασία μετά την οποία ο άνθρωπος βλέπει αλλιώς τον κόσμο, σαν να συντελείται ένα θαύμα. Ένας άνθρωπος που είναι απατεώνας, βλέπει στους άλλους τον εαυτό του. Ζει σε ένα κόσμο περιτριγυρισμένος από απατεώνες, είναι πάντα αμυντικός και ψάχνει να βρει σκοτεινά κίνητρα σε ότι του λένε ή του προτείνουν οι άλλοι. Προσπαθεί πάντα να τους κοροϊδέψει και δεν σέβεται κανένα. Όταν μετανιώσει και δει τους άλλους ως συνανθρώπους τότε θα ζήσει σε ένα καλύτερο κόσμο, περιτριγυρισμένος από ανθρώπους και όχι λύκους. Μπορεί να δώσει και να πάρει αγάπη, να εκτιμήσει την προσπάθεια και τη ζωή. Μεταφορικά, ήταν τυφλός και βρήκε το φως του.

Η κάθαρση περιλαμβάνει την επίπονη διαδικασία της σύγκρουσης με το παλιό και της τιμωρίας του ανθρώπου για τις αμαρτίες του. Αυτός που μετανοεί το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεται είναι το ποιους έχει αδικήσει, έχει τύψεις και θέλει να συγχωρεθεί. Ομολογεί την πράξη του και δέχεται με χαρά τις συνέπειες ώστε να λυτρωθεί. Ομοίως, αντιλαμβάνεται και ποιοι τον έχουν αδικήσει και ζητά την τιμωρία τους, όχι για να τους εκδικηθεί, αλλά για να τους βοηθήσει να καθαρθούν και αυτοί.

Η κορυφαία πράξη είναι η αναγέννηση του ανθρώπου και η ηθική του εξύψωση. Μετά την κάθαρση ο άνθρωπος είναι πλέον ελεύθερος να ζήσει μια νέα ζωή, με χαρά ανάμεσα στους συνανθρώπους του, πλέον βρίσκεται στον παράδεισο.

Με αυτές τις σκέψεις σας εύχομαι ευτυχισμένο Πάσχα και να γίνουμε όλοι λίγο καλύτεροι με αγάπη!


Συμφώνησαν οι Γερμανοί για τις Αποζημιώσεις

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015 4:56 μμ |

Μόλις ανακοίνωσαν οι Γερμανοί ότι θα πληρώσουν πολεμικές αποζημιώσεις και θα ξεκινήσουν άμεσα αποσύροντας όλο το χρέος της Ελλάδας προς τη Γερμανία σαν συμψηφισμό!

bild2

Το νέο κάνει το γύρο του κόσμου και δίνει ένα αέρα ανακούφισης στην Ευρωζώνη, τουλάχιστον μέχρι να φάνε οι Έλληνες τα 100 δισεκατομμύρια που μόλις έκαναν το χρέος τους όχι απλά βιώσιμο αλλά θα βγουν και στις αγορές.

Η κα Μέρκελ αποτάσσεται τους Ναζί εμπράκτως και μαζί της ο Γερμανικός λαός!

Δείτε εδώ και το σχετικό δημοσίευμα του bild.


Πρωταπριλιά!!!!



Είδα τη χτεσινή συνεδρίαση στη βουλή

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015 2:40 μμ |

Που καταντήσαμε. Είμαστε το ένα από τα 12 αστέρια της σημαίας της Ευρώπης και καταντήσαμε παρίες, περιθωριακοί και ζήτουλες. Ντροπή μας, εκεί που έχουμε φτάσει βαφτίσαμε και αξιοπρεπή και περήφανη τη στάση μας. Σαν σχιζοφρενείς είμαστε περιτριγυρισμένοι από εχθρούς. 

alt

Ο Σαμαράς θα μπορούσε να έχει καταργήσει τη σύνταξη στα 40 και τα 50 χρόνια και να πληρώνει τα επικουρικά τόσα όσα μπορούν να πληρώσουν (αυτή είναι και η λογική και ο λόγος ύπαρξής τους στο κάτω κάτω) και τώρα θα είχαμε βγει από το μνημόνιο! Αλλά και αυτός και ο καινούργιος δεν μπορούν να τα φέρουν βόλτα τα οικονομικά και θέλουν δανεικά και αγύριστα. Και μάλιστα το βαφτίζουν αυτό αξιοπρέπεια και εξευτελίζουν ακόμα και εθνικά θέματα όπως αυτά των πολεμικών αποζημιώσεων. 

Αν θέλαμε αξιοπρέπεια να μειώναμε ακόμα λίγο τους μισθούς και τις συντάξεις και να σκίζαμε τα μνημόνια πληρώνοντας τις δόσεις τους. Αλλά να το κάναμε με ένα εθνικό συμβόλαιο με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και μεταρρυθμιστικές δράσεις έστω και όπως τις γράφει ο ΟΟΣΑ ώστε οι θυσίες μας να πιάσουν τόπο. 

Αλλά δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων και κατ'επέκταση των εκπροσώπων του έθνους δεν καταλαβαίνουν από αυτά τα πράγματα... Η χθεσινή εικόνα του κοινοβουλίου τα λέει όλα. Προσωπικά παιχνίδια και τακτικισμοί και από ουσία αέρας. Μάθαμε καλά τι δεν θα κάνουμε, ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές και όλα αυτά τα τσιτάτα στα οποία συμφωνούν όλοι. 

Για το τι θα κάνουμε για να βγούμε από την κρίση όμως, για άλλη μια φορά, δεν ακούσαμε τίποτα.


Και τώρα που τελείωσαν τα μνημόνια;

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015 12:02 πμ |

Τώρα που τελείωσαν τα μνημόνια και μπήκαν στη θέση τους λουφάζοντας οι κακοί Ευρωπαίοι μαζί με τους ντόπιους δοσίλογους γερμανοτσολιάδες ποιος θα είναι ο εχθρός;

Τώρα ήρθε η ώρα το Ελληνικό κράτος να κάνει μόνο του τα κουμάντα του...

Τώρα πρέπει να ισοσκελίσει τα έσοδα με τα έξοδα, να μοιράσει την πίτα που δημιουργεί ο εργαζόμενος Έλληνας.

Τώρα κοιτάει τον εαυτό του στον καθρέπτη, και τι βλέπει;

alt

Βλέπει το βόρβορο, τη βρωμιά, τη σαπίλα, το ψέμα, την ανικανότητα, το απάνθρωπο πρόσωπο του θηρίου που θέλει να πίνει δωρεάν καφέ αξίας 6 Ευρώ όταν οι άλλοι πεινούν.

Σοκαρισμένο το κράτος-τέρας αναλογίζεται τις επιλογές του, και τι βλέπει πως μπορεί να κάνει;

α) να κατασκευάσει ένα νέο εχθρό πιο ασχημομούρη και βάναυσο από τον εαυτό του (γίνεται;) και να φορτώσει σε αυτόν το λιτό βίο* τον οποίο θα ζήσει ο λαός και τα δεινά που θα του φέρει για να συνεχίσει να τον δυναστεύει,

β) να βρει μια ομάδα ανθρώπων (αποδιοπομπέους τράγους) να τους αποδώσει την εικόνα του. Ακολούθως, θα φορέσει τη μάσκα της παρθένας Μαρίας και θα απαιτήσει από τους υπόλοιπους να δεχθούν το λιτό βίο* τον οποίο θα ζήσουν εξαιτίας αυτών των τράγων,

γ) να θελήσει να αλλάξει, να ζητήσει συγνώμη από όσους έχει αδικήσει, να καταργήσει τις αδικίες και να πορευτεί προς το μέλλον με αισιοδοξία και εθνική αλληλεγγύη και ενότητα.

*βάζω ένα αστερίσκο για τον λιτό βίο. Αναρωτιέμαι, τι είναι χειρότερο, η λιτότητα ή ο λιτός βίος; Νομίζω το δεύτερο γιατί έχει την έννοια της διάρκειας, ότι όλος ο βίος μας θα είναι λιτός, ενώ η λιτότητα χαρακτηρίζει μια εποχή.

Η σειρά που έβαλα στις τρεις επιλογές δεν είναι αλφαβητική, δυστυχώς είναι πρώτο το πιθανότερο σενάριο, δεύτερο το λιγότερο πιθανό και τρίτο το απίθανο.

Βλέπω να κατασκευάζεται ένας εχθρός ο οποίος είναι πολύ δυνατότερος από εμάς και άρα δύσκολο να νικηθεί - η Γερμανία. Επιστρέψαμε στο 40 και ζητάμε αποζημιώσεις, αποπληρωμές δανείων, κλπ. Μπορεί αυτό να είναι θεμιτό ή όχι αλλά δεν λύνει το πρόβλημα του κράτους, δεν αλλάζει το προσωπείο του, απλά εμφανίζει κάποιον ως χειρότερο. Οι αποζημιώσεις που ζητάει π.χ. το Δίστομο δεν θα έπρεπε να είναι αντικείμενο πολιτικής, θα έπρεπε να ζητώνται όπως και ζητήθηκαν από τα δικαστήρια. Η πολιτική διάσταση είναι αυτή του αποπροσανατολισμού του κόσμου από τα πραγματικά προβλήματα.

Ακολούθως, εμπρηστικοί αφορισμοί στη βουλή από τα αριστερά και δεξιά κόμματα φέρνουν στην επιφάνεια τον Ελληνικό εμφύλιο, αμφότερες πλευρές μετράνε τους νεκρούς τους και χαρακτηρίζονται από τους μεν οι δε ως φασίστες.

Άρα υπάρχουν ενδείξεις για τα πρώτα δύο μονοπάτια, για το τρίτο δυστυχώς υπάρχουν μόνο αντενδείξεις, οι προνομιούχες ομάδες αυξάνουν τα οφέλη τους και τα υποζύγια πιέζονται όλο και περισσότερο...

Profile

spanoudo Νίκος
Χανιά

Ημερολόγιο

Δεκέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
       

Σελίδες

Tags

Αρχείο θεμάτων

Αναζήτηση

Φίλοι και συνοδοιπόροι

Σύνδεσμοι