HAVALIMANI

Από τις 12 έως τις 17 Νοεμβρίου το Πολυτεχνείο Κρήτης ευρίσκετο υπό κατάληψη από τους φοιτητές του. Έτσι, μπόρεσαν οι περισσότεροι από τους τελευταίους να πάνε τις διακοπές τους και οι ελάχιστοι, αυτοαποκαλούμενοι "αριστεροί αγωνιστές", εξ'αυτών να νιώσουν την μέθη της εξουσίας στο κατειλημμένο ίδρυμα. Αυτή είναι η αλήθεια, τα παιδιά έχουν ανάγκη να εξουσιάσουν παρόλο που με ένα οξύμωρο σχήμα κάποιοι από αυτούς επίσης αυτοαποκαλούνται ως αναρχικοί-αντιεξουσιαστές. Θυμίζω ότι το σύνθημα της "αριστερής" παράταξης "Αριστερή Πρωτοβουλία" του πολυτεχνείου είναι το "όλη η εξουσία στις γενικές συνελεύσεις".

Έτσι λοιπόν με μια ισχνή μειοψηφία σε σχέση με τον αριθμό των φοιτητών που φοιτούν στο ίδρυμα αποφάσισε η συνέλευση των φοιτητών να κάνει κατάληψη στο ίδρυμα. Το επιχείρημα των καταληψιών είναι πως οι άλλοι "δεν ενδιαφέρονται" άρα πρέπει να υποστούν την άποψη αυτών που "ενδιαφέρονται". Αυτό είναι αλήθεια; Όχι βέβαια, πρώτον δεν είναι δυνατόν σε μια συνέλευση να παρευρεθούν οι χιλιάδες φοιτητές του ιδρύματος. Για τέτοια σοβαρά θέματα θα έπρεπε να γίνεται καθολική ψηφοφορία σε στυλ δημοψηφίσματος αντίστοιχο με τις φοιτητικές εκλογές. Όμως η ουσία είναι ότι είναι παράλογο σε μια δημοκρατία όπου δεν διώκεται ο καθένας για τις απόψεις του να τίθεται σε ψηφοφορία μια κατάληψη. Οι μόνοι ζημιωμένοι από την κατάληψη είναι οι φοιτητές. (προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί) Οι δικές τους σπουδές υποβαθμίζονται και εμποδίζονται. Οι εργαζόμενοι εξ'αυτών μένουν απλήρωτοι και αναγκάζονται σε πολλές περιπτώσεις να δανειστούν για να τα βγάλουν πέρα.

Το χειρότερο όμως είναι οι κλοπές και οι βανδαλισμοί. Εφόσον οι φοιτητές κυριαρχούν και εξουσιάζουν το ίδρυμα είναι υπεύθυνοι για όλες τις βλάβες και κλοπές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της κατάληψης. Στο πολυτεχνείο Κρήτης εκλάπη εξοπλισμός αξίας περίπου 15.000 Ευρώ. Άρα λοιπόν οι φοιτητές όχι μόνο θέλουν να σπουδάζουν δωρεάν, θέλουν να κλέβουν και εξοπλισμό για το σπίτι τους ή για να τον πουλήσουν και να πάρουν τη δόση τους. Ο εκπρόσωπος των φοιτητών στο Πολυτεχνείο Κρήτης δεν ψήφισε υπέρ της υποβολής μήνυσης κατά αγνώστων για κλοπή και καταστροφή δημόσιας περιουσίας επειδή υπάρχει η περίπτωση η άγνωστοι να  είναι μέλη του συλλόγου φοιτητών. Αυτό κάνει δηλαδή ο εκπρόσωπος των φοιτητών; Καλύπτει τους κοινούς κλέφτες;

Θα ήθελα να αναφερθώ και στα επιχειρήματα της κατάληψης σχετικά με τους "κακούς" νόμους του κράτους που πρέπει να ανατραπούν. Είναι λάθος να καλλιεργείται στον Έλληνα η νοοτροπία ότι δεν πρέπει να ισχύουν οι νόμοι που δεν του αρέσουν. Αν δεν υπάρχουν οι νόμοι δεν υπάρχει τίποτα, ούτε Πανεπιστήμιο, ούτε πτυχία, ούτε εργασία (νόμοι τα ορίζουν και τα θεσμοθετούν όλα αυτά). Υπάρχει μόνο ο νόμος της ζούγκλας. Όποιος διαφωνεί σε κάποια πράγματα ή νόμους μπορεί να τα αντιπαρέλθει δημιουργώντας πλειοψηφίες και ψηφίζοντας μια νέα κυβέρνηση σε επόμενες εκλογές η οποία θα αλλάξει το νόμο.

Η μόνη λύση για την αποφυγή αυτών των συμπεριφορών στο μέλλον είναι το σύνολο των φοιτητών να επωμίζεται το χρηματικό κόστος των ζημιών της κατάληψης εφόσον δεν κατονομάζουν τους κλέφτες. Το ποσό να μοιράζεται ισόποσα σε όλους τους φοιτητές και να μην επιτρέπεται η εγγραφή τους στο επόμενο έτος ή η παραλαβή του πτυχίου τους εφόσον δεν πληρώνουν. Έτσι, την άλλη φορά και αυτοί οι φοιτητές οι οποίοι έχουν την νοοτροπία ότι πήγαν στο Πανεπιστήμιο για να σπουδάσουν και όχι για να ασκήσουν εξουσία θα πάνε στη συνέλευση να ψηφίσουν ενάντια στην αυθαιρεσία της κατάληψης. Η τελευταία καταργεί βάναυσα το Πανεπιστημιακό άσυλο και σαν αποτέλεσμα έχει την καταστροφή της περιουσίας του Ελληνικού λαού και την υποβάθμιση των σπουδών.

Σταδιακά σε όλη την Ευρώπη απαγορεύεται το κάπνισμα στους δημόσιους χώρους. Το κέρδος των πολιτών αναμένεται να είναι η μείωση του καπνίσματος και άρα λιγότερες χρόνιες ασθένειες που υπόσχονται μακροζωία και λιγότερα έξοδα για περίθαλψη. Αυτό όμως είναι πραγματικό κέρδος; Μήπως κρύβονται προβλήματα πίσω από αυτό το ηθικοπλαστικό μέτρο που περιθωριοποιεί μια ομάδα του πληθυσμού;

Καταρχήν το μέτρο αυτό έρχεται σε σύγκρουση με το περιβαλλοντικό κίνημα και συμβάλλει στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Σε όλες τις χώρες που εφαρμόζεται αυτό το μέτρο οι καπνιστές αναγκαστικά βγαίνουν έξω από τους δημόσιους χώρους για να καπνίσουν. Ειδικά για καφετέριες και εστιατόρια, αυτό σημαίνει ότι πολλοί θαμώνες επιλέγουν ακόμα και τον χειμώνα να καθίσουν έξω. Για να κρατήσουν τους πελάτες οι ιδιοκτήτες τοποθετούν στον εξωτερικό χώρο θερμάστρες οι οποίες αφενός "θερμαίνουν" το περιβάλλον (όλο τον πλανήτη), αφετέρου καίνε ενέργεια προσθέτοντας διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Ομοίως σε εργασιακούς χώρους δημιουργούνται ιδιότυπα καπνιστήρια σε πόρτες πάλι αφήνοντας την θερμότητα να βγαίνει έξω από το κτήριο.

Δεύτερον το μέτρο αυτό επηρεάζει σοβαρά την καθημερινότητα μιας κατηγορίας πληθυσμού, τους μανιώδης καπνιστές και τους δημιουργεί προβλήματα στην εργασία τους και στην υγεία τους. Ένας μανιώδης καπνιστής ο οποίος μπορεί να κάνει μια μοναχική εργασία κλεισμένος σε ένα γραφείο χωρίς να ενοχλεί άλλους με τον καπνό του αναγκάζεται πλέον να βγαίνει συχνά έξω χάνοντας την παραγωγικότητά του καθώς κάθε τσιγάρο του κοστίζει 10 λεπτά εργασίας. Ο εργοδότης είναι λογικό να προσπαθήσει γρήγορα να τον αντικαταστήσει με έναν υπάλληλο που δεν βγαίνει έξω για τσιγάρο. Επίσης με τις συνεχείς εξόδους για τσιγάρο ο καπνιστής κινδυνεύει περισσότερο να αρρωστήσει τον χειμώνα.

Άρα λοιπόν το μέτρο αυτό περιθωριοποιεί μια ομάδα πληθυσμού και επιταχύνει την υπερθέρμανση του πλανήτη, είμαστε σίγουροι ότι επινοήθηκε από έξυπνους ανθρώπους οι οποίοι είχαν στο νου τους να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής του πολίτη ή από αντικαπνιστές που πήραν εξουσία στα χέρια τους και έβγαλαν τα απωθημένα τους; Μην ξεχνάμε (για να δούμε και μια θεωρία συνωμοσίας) ότι αυτό μπορεί να είναι άλλο ένα μέτρο καταπίεσης των πολιτών για την εξεύρεση και περιθωριοποίηση αυτών που έχουν κριτική σκέψη και δεν δείχνουν τυφλή υπακοή στην εξουσία. Εκτός των παραπάνω, το κάπνισμα κάποιους ανθρώπους τους βοηθάει με την αγχολυτική του επίδραση. Το άγχος μπορεί να φέρει με τη σειρά του χρόνια προβλήματα στον πάσχοντα. Αυτά ήθελα να καταθέσω ως σκέψεις, δεν είμαι ενάντια στο μέτρο όσον αφορά την εφαρμογή του σε υπηρεσίες που εξυπηρετούν κόσμο ή σε μαγαζιά χωρίς εξαερισμό. Η άκριτα γενικευμένη του έκδοση που κυκλοφόρησε όμως είναι σίγουρο ότι θα δημιουργήσει προβλήματα.

Τι είναι η περαίωση; Είναι μια εφεύρεση του Ελληνικού κράτους η οποία όπως και τόσες άλλες δείχνει την προχειρότητα και την ανηθικότητα του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Έτσι λοιπόν μία χρονιά όπου τα έσοδα του Δημοσίου ήταν λιγότερα από τα έξοδα κάποιος φωστήρας ανεφώνησε:

Φωστήρας: αγαπητέ κ. υπουργέ εφόσον όλοι κλέβουν και δεν κόβουν όλες τις αποδείξεις που πρέπει τότε το κράτος πρέπει να υπολογίσει περίπου ποιο ποσοστό αποδείξεων δεν κόβουν και να τους φορολογήσει αντίστοιχα.

Υπουργός: δηλαδή;

Φωστήρας: να κάποιος που δηλώνει ένα εισόδημα Χ κλέβει ένα ποσοστό Υ% οπότε για να κλείσει τα βιβλία του αυτόματα θα πληρώνει Υ% παραπάνω οπότε και εμείς δεν χρειάζεται να δουλέψουμε για να κάνουμε τον έλεγχο και το κράτος θα εισπράξει. Έτσι θα σου φύγει και ο πονοκέφαλος για εκείνη τη μαύρη τρύπα.

Υπουργός: σαν καλά να τα λες αγαπητέ μου. Μπράβο! Ναι γιατί και έλεγχο να τους κάνουμε αυτοί χαρτζιλικώνουν τον ελεγκτή και αυτός τους βγάζει καθαρούς. Και το όνομα του μέτρου "περαίωση". Καλά και πόσο να είναι αυτό το ποσοστό;

Φωστήρας: Μα φυσικά όποιο χρειάζεται για να κλείσουμε την μαύρη τρύπα μας...

Υπουργός: Βλέπω όμως μια αδυναμία στο σχέδιό σου, τι θα γίνει αν κανείς δεν πληρώσει την περαίωση;

Φωστήρας: Αγαπητέ κ. Υπουργέ γνωρίζετε την πολυνομία που επικρατεί στα φορολογικά όπως και την απέραντη γραφειοκρατία μας. Θα κάνουμε μερικούς ελέγχους σε αυτούς που θα αρνηθούν και θα τους τσεκουρώσουμε αλύπητα. Θα βάλετε τους φίλους σας επιχειρηματίες να διαφημίσουν στην τηλεόραση το νέο μέτρο ως την απόλυτη προστασία από τον φοροελεγκτή, θα βγάλουμε στη φόρα και τι έπαθαν όσοι δεν πλήρωσαν και την άλλη μέρα θα τρέχουν όλοι να πληρώσουν με χαρά!

Υπουργός: Καλά εσύ δεν είσαι σύμβουλος, είσαι φωστήρας και εθνοσωτήρας. Άντε τώρα αγόρι μου να υπολογίσεις το ποσοστό και θα σε καλέσω το Σαββατοκύριακο σε μια μίνι κρουαζιέρα που κάνει ένας φίλος μου επιχειρηματίας. Θα περάσουμε τέλεια!

Δεν ισχυρίζομαι ότι έτσι έγιναν τα πράγματα αλλά εγώ έτσι τα φαντάζομαι. Ο υπουργός εκείνη τη χρονιά κάλυψε τη μαύρη τρύπα του και πήρε τα εύσημα αλλά ποιο ήταν πραγματικά το αποτέλεσμα; Γιατί αυτό είναι πρόχειρο και ανήθικο;

Θα ξεκινήσω από το θέμα της ηθικής. Είναι απαράδεκτο να θεωρούνται όλοι οι πολίτες κλέφτες εκ προοιμίου. Βασική αρχή της δικαιοσύνης είναι το τεκμήριο της αθωότητας, ο καθένας είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Επίσης δεν είναι σωστό το κράτος να πουλάει προστασία σαν ένας νονός της νύχτας. Τέλος δεν είναι σωστό να πληρώνει παραπάνω αυτός που είναι τίμιος γιατί αλλοιώς θα του επιβληθούν κυρώσεις. Ούτε είναι σωστό να δικαιώνεται ο φοροφυγάς αφού πλέον είναι ο χαρακτήρας που προβλέπει το σύστημα.

Γιατί χαρακτηρίζω το μέτρο πρόχειρο; Επειδή απέδωσε κάτι παραπάνω για ένα μικρό διάστημα αλλά βύθισε τα οικονομικά του κράτους στο μέλλον. Τις παρενέργειες αυτού του μέτρου βιώνουμε σήμερα. Όταν η περαίωση έρχεται σαν ποσοστό του τζίρου και ο φοροφυγάς λοιπόν όχι μόνο δικαιώνεται αλλά πληρώνει λιγότερα τι θα γίνει; Οι τίμιοι ή θα κλείσουν τις δουλειές τους ή θα γίνουν και αυτοί φοροφυγάδες. Σκεφτείτε δύο καφετέριες που λειτουργούν η μία δίπλα στην άλλη. Ο ένας μαγαζάτορας (ο Α) κόβει κανονικά τις αποδείξεις του και πληρώνει τον φόρο του. Ο άλλος (ο Β) δεν κόβει αποδείξεις και φοροδιαφεύγει. Ο Α την επόμενη χρονιά καλείται να πληρώσει περαίωση αναλογικά με τον τζίρο που έκανε έστω ένα ποσό ΧΑ. Ο Β επίσης καλείται να πληρώσει περαίωση αναλογικά με τον τζίρο που έκανε έστω ένα ποσό ΧΒ. Προσέξτε την μαγεία του μέτρου, το ΧΒ θα είναι μικρότερο του ΧΑ γιατί ο Β δήλωσε μικρότερο τζίρο. Έτσι λοιπόν ο τίμιος όχι μόνο πληρώνει περαίωση άδικα, πληρώνει περισσότερη και από τον κλέφτη. Το αποτέλεσμα; Ο Α σύντομα ή θα κλείσει την επιχείρησή του (ο ανταγωνισμός βλέπετε) ή θα ακολουθήσει την επιλογή του Β. Το αποτέλεσμα για το κράτος; Μα η ολική κατάρρευση των εσόδων!!!

Καταλάβατε λοιπόν τώρα γιατί τα κουτοπόνηρα μέτρα μπορεί να αποδίδουν πρόσκαιρα αλλά σε βάθος χρόνου καταβαραθρώνουν την χώρα ηθικά και οικονομικά. Με τον ίδιο τρόπο δυστυχώς λειτουργεί η πολιτεία σε όλες τις εκφάνσεις της. Στην παιδεία, στην υγεία, στην εξωτερική πολιτική. Αν δεν αλλάξει ο τρόπος λήψης αποφάσεων αλλά και οι άνθρωποι που κάνουν αυτή τη δουλειά δεν θα εξέλθουμε ποτέ από την κρίση...

Τα ασφαλιστικά ταμεία στην Ελλάδα και η υγεία γενικότερα έχουν μια προβληματική διαχείριση η οποία σπαταλά τα χρήματα των φορολογουμένων και των ασφαλισμένων και τους παρέχει χαμηλού επιπέδου υπηρεσίες με πολλή γραφειοκρατία και μειούμενους πόρους. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση η πτώχευσή τους δεν μπορεί να θεωρείται απίθανη στο μέλλον. Πως όμως θα μπορέσουμε να προλάβουμε αυτή την κατάσταση; Τα μεγάλα έξοδα προκύπτουν από την κακή διαχείριση αλλά και από τα μεγάλα κόστη των φαρμάκων και των υλικών. Κατά τη γνώμη μου είναι σημαντικό αφενός να ελεγχτεί η διαχείριση για την ποιότητά της αλλά και να μειωθεί το κόστος των φαρμάκων ώστε να μπορεί να γίνει επένδυση σε έμψυχο υλικό.

Όσον αφορά τη διαχείριση των ταμείων είναι σημαντικό βήμα η ενοποίησή τους γιατί έτσι δεν θα υπάρχουν δεκάδες διοικήσεις ημετέρων της κάθε κυβέρνησης αμφιβόλων προσόντων και προθέσεων. Δεν είναι παραγωγικό σε κάθε πόλη να υπάρχουν παραρτήματα δεκάδων ταμείων. Αυτό αφενός δημιουργεί την ανάγκη να υπάρχουν πολλά διαφορετικά καταστήματα το οποίο σημαίνει πολλά ενοίκια αλλά και πολυάριθμου διοικητικού προσωπικού. Επίσης ένας πολίτης δεν έχει έναν μοναδικό ιατρικό φάκελο αλλά καθώς αλλάζει ταμεία στη ζωή του χάνει το ιατρικό ιστορικό του. Ακόμα, τα ταμεία δυσκολεύονται να επανδρώσουν ικανοποιητικά τα υποκαταστήματά τους με αποτέλεσμα ο πολίτης να μην εξυπηρετείται σωστά. Πρέπει να υπάρχει μοναδική κάρτα ασφάλισης συνδεδεμένη με ιατρικό φάκελο του πολίτη ο οποίος θα είναι μηχανογραφημένος και προσβάσιμος από κάθε ιατρό που τυχαίνει να δει τον ασθενή σε κάθε πρόβλημά του. Επίσης ο πολίτης πρέπει να απολαμβάνει ιατρικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών δείχνοντας μόνο την κάρτα του. Έτσι θα πρέπει ο κάθε ιατρός να περνάει σε ένα βασισμένο στον παγκόσμιο ιστό (Ιντερνέτ) πληροφοριακό σύστημα την επίσκεψη του ασθενή, τι φάρμακα συνταγογράφησε και το κόστος των υπηρεσιών που χρησιμοποιήθηκαν και αυτόματα να εξοφλούνται μέσω τραπεζικών λογαριασμών.

Όσον αφορά το κόστος των φαρμάκων αυτό είναι υψηλό γιατί οι φαρμακοβιομηχανίες χρεώνουν ακριβά και μάλιστα χρησιμοποιούν πολλούς ιατρούς κάνοντάς τους δώρα και χρηματοδοτώντας τους ταξίδια σε συνέδρια. Μια πολύ καλή κίνηση από την μεριά του Ελληνικού κράτους θα ήταν η δημιουργία μιας κρατικής φαρμακοβιομηχανίας η οποία θα διαθέτει σε τιμή κόστους γάζες και λοιπό εξοπλισμό, τα φάρμακα των οποίων οι πατέντες λήγουν και σε καλύτερη τιμή νέα φάρμακα που χρειάζονται την πληρωμή δικαιωμάτων σε κατόχους πατεντών. Επίσης το κράτος θα πρέπει να χρηματοδοτεί ένα συνέδριο το χρόνο σε όλους τους γιατρούς του ΕΣΥ ώστε να είναι ενήμεροι για τις εξελίξεις στον κλάδο τους χωρίς να αισθάνονται υποχρεωμένοι να συνταγογραφούν τα φάρμακα του σπόνσορά τους.

Αυτές οι δύο κινήσεις θα βελτίωναν πολύ την παροχή υπηρεσιών υγείας από τα ταμεία και το κράτος στον πολίτη και θα δημιουργούσαν το υπόβαθρο για την εφαρμογή αποτελεσματικότερων πολιτικών στο μέλλον. Στην Ελλάδα ευτυχώς ούτε από ιατρικό προσωπικό ούτε από φαρμακοποιούς έχουμε έλλειψη. Το έλλειμμα είναι οργανωτικό και στην υιοθέτηση πολιτικών ρηξικέλευθων και προοδευτικών και στη χρήση της νέας τεχνολογίας (ψηφιακός αναλφαβητισμός).

Αυτές οι Ευρωεκλογές ήταν για μένα από τις πιο εύκολες. Δεν χρειάστηκε να σκεφτώ πολύ τι θα ψηφίσω, το μόνο που ήθελα ήταν να μαυρίσω την κυβέρνηση και το δικομματισμό. Δεν αντέχω άλλο την διακυβέρνηση από σύγχρονους γαλαζοαίματους πολιτικούς οι  οποίοι απομυζούν τους φυσικούς πλούτους της χώρας για ίδιον όφελος. Στο κάτω κάτω ας κυβερνήσουν και άλλοι, καινούργιοι, να φάνε και αυτοί, όλο οι ίδιοι θα τρώνε;

Το πιο ωραίο ήταν η διάγνωση του μεγέθους της αποχής. Όλοι δήλωσαν ότι έχασαν ψηφοφόρους λόγω της αποχής. Ποια είναι η πραγματικότητα; Μα το αντίθετο φυσικά, η αποχή τους έσωσε! Μια ματιά στα νούμερα θα σας πείσει. Ας δούμε τα αποτελέσματα σε σχέση με το 2004 (αντιγράφω από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, προσθέτοντας δύο στήλες, μία με το νούμερο της απόλυτης διαφοράς ψήφων και μία με το ποσοστό αυτής της διαφοράς):

Κόμμα	Αποτελέσματα 2009		Αποτελέσματα 2004		Διαφορά ψήφων	Ποσοστό διαφοράς ψήφων
	Ποσοστό	Ψήφοι	Ποσοστό	Ψήφοι
ΠΑ.ΣΟ.Κ	36,65%	1.878.696	34,03%	2.083.327	-204.631	-9,82%
ΝΔ	32,29%	1.655.461	43,01%	2.633.574	-978.113	-37,14%
Κ.Κ.Ε.	8,35%	428.209	9,48%	580.396	-152.187	-26,22%
ΛΑ.Ο.Σ	7,15%	366.562	4,12%	252.429	114.133	45,21%
ΣΥ.ΡΙΖ.Α	4,70%	240.865	4,16%	254.447	-13.582	-5,34%
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ	3,49%	178.952	0,67%	40.873	138.079	337,82%

Δείτε πόσο λιγόστεψαν οι ψήφοι του ΠΑΣΟΚ και δείτε πόσο ανέβηκε το ποσοστό του. Το μόνο κόμμα που ανέβασε τις ψήφους του είναι το ΛΑΟΣ και οι Οικολόγοι Πράσινοι. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν οι ψηφοφόροι του ΛΑΟΣ στις εθνικές εκλογές θα γυρίσουν στην ΝΔ ή όχι.

Δεδομένου ότι η διαφορά της αποχής του 2009 (~47%) από αυτήν του 2004 (~37%) είναι γύρω στις 10 ποσοστιαίες μονάδες, αν κάνουμε μια αναλογική εφαρμογή στις διαφορές των ψήφων θα βγάλουμε άλλα συμπεράσματα. Το ΠΑΣΟΚ έχει μειωθεί σε ψήφους τόσο όσο ήταν και η μείωση της αποχής (άρα κατά κάποιο τρόπο έχει διατηρήσει το ποσοστό αποδοχής του στον πληθυσμό ίδιο με εκείνη την εποχή, δηλαδή οι δυσαρεστημένοι ΠΑΣΟΚοι από την εποχή Σημίτη δεν έχουν γυρίσει στο κόμμα). Η ΝΔ έχει καταβαραθρωθεί και αποδοκιμάζεται για την διακυβέρνησή της, το ΚΚΕ πέφτει σε ποσοστό υπερδιπλάσιο της μείωσης της συμμετοχής (!!) ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μικρότερη πτώση από την πτώση της συμμετοχής (θα έλεγε κανείς ότι έχει αυξήσει την δύναμή του αναλογικά στην κοινωνία). Το ΛΑΟΣ και οι Οικολόγοι πράσινοι είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι δείχνοντας μια άνοδο του εθνικιμού και της απολίτικης ψήφου, φαινόμενα και τα δύο ανησυχητικά.

Αν κάποιος κοιτάξει τα αποτελέσματα εκλογών παρελθόντων ετών θα διαπιστώσει ότι όλο και λιγότεροι χρειάζονται για να κυβερνήσουν. Άραγε είναι σωστό αυτό; Όταν οι μισοί πολίτες δεν πιστεύουν στη δημοκρατία είναι σωστό να υπάρχει δημοκρατικό πολίτευμα; Γιατί σιγά σιγά αρχίζω να πιστεύω ότι στις κάλπες κατεβαίνουν για να ψηφίσουν μόνο όσοι έχουν ωφεληθεί προσωπικά από κάποιο κόμμα ή προσδοκούν σε κάποιο προσωπικό όφελος για το μέλλον. Άρα ένα κόμμα για να αναδειχτεί πρέπει να έχει ένα στρατό εξυπηρετηθέντων ή/και ένα στρατό ανθρώπων στους οποίους έχει υποσχεθεί εξυπηρετήσεις. Μια τέτοια διαπίστωση είναι φριχτή για το μέλλον καθώς δείχνει ότι μόνο διεφθαρμένοι πολιτικοί μπορούν να βρουν το δρόμο προς την εξουσία. Αν αυτή η θεωρία ισχύει, τότε η αποχή δεν θα ψήφιζε κάποιο από τα κόμματα εξουσίας αλλά θα αναδείκνυε νέες δυνάμεις.

Βέβαια, υπάρχουν και οι πολίτες που πιστεύουν στις αξίες της δημοκρατίας αλλά και αυτοί που πιστεύουν στις ίσες ευκαιρίες και στο κράτος δικαιοσύνης. Δυστυχώς όμως αυτοί που σκεφτόμαστε έτσι είμαστε μια μειοψηφία και έχουμε την υποχρέωση προς τους εαυτούς μας να βρεθούμε κοντά και να γίνουμε μια γροθιά ώστε να μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε την απληστία των άλλων και να αναδειχτούμε. Μόνο έτσι θα αποκτήσει προοπτική αυτός ο τόπος. Άρα πρέπει να πείσουμε τον κόσμο ότι η αποχή δεν είναι άποψη αλλά πως πρέπει να προσέλθουν στις κάλπες και να ψηφίσουν κάποιο κόμμα που πιστεύουν πως μπορεί να εκφράσει τις ανησυχίες τους για το μέλλον.

Ας τη θάψουμε με τιμές

Έκαιγε δυνατά τα βράδια

Ετοιμάζαμε σχέδια σιωπηλά

Όνειρα μας έστελνε συχνά

Δόξα μύριζε η πλάση

Σαν το φως της ταξίδευε

Μας άγγιζε και η καρδιά

Σκιρτούσε, ανέβαζε συχνότητες

Καλαναθρεμμένοι νεογνοί

Μεταλαμπάδευαν την ιδέα

Με ξίφη με σάρισσες αλλά και πένα

Εξύψωναν τον άνθρωπο

Μεγάλωναν τη σφαίρα

Επιρροής της λαμπερής

Που κείται δα σφιγμένη

Μου μίλησε πριν φύγει

Ζεστά αγκαλιασμένοι

Ψάξαμε μαζί τον φέρελπη

Για μια ανάσα νέα

Μα τα φανάρια ολωνών

Γεμάτα καύσιμη ύλη

Με μεταξωταμπαζούρ

Από χρυσό με άνθρακα

Στολίδια έφεραν πολλά

Μα όσο κι αν πλησίαζε

Καθόλου δεν ανάβαν

Μα έμεναν στεγνά σκληρά

ολόρθα τα φιτίλια

Και να η αναπνοή μου δεν αρκεί

πια να την ζωντανέψει

Πάει η φλόγα έφυγε

Και μείναμε μονάχοι

Ζωή σε μας ζωή σε σας

Απέθαντοι τσολιάδες

Δυστυχώς στην Ελλάδα όποτε δημιουργείται κάποιο πρόβλημα μετά εμφανίζονται στα κανάλια οι "φιλόλογοι" για να δώσουν λύση. Και λέω φιλόλογοι γιατί δυστυχώς οι συγκεκριμένοι που εμφανίζονται ούτε τις γνώσεις αλλά ούτε την ικανότητα έχουν να δώσουν λύσεις.

Αφορμή για αυτό το άρθρο μου έδωσε μια συζήτηση που άκουσα σήμερα το πρωί στη ΝΕΤ. Ήταν λοιπόν δύο δημοσιογράφοι όπως και εκπρόσωποι από τα κόμματα και προσπαθούσαν να βρουν τη λύση στο πρόβλημα της αστυνόμευσης της Αθήνας. Τελικά βέβαια για όλα φταίει, άκουσον άκουσον, το Πανεπιστημιακό άσυλο. Αυτό φταίει για τους κουκουλοφόρους που έσπασαν τα μαγαζιά στο Κολονάκι. Καταλάβατε; Και ωρυόταν ένας κομματικός εκπρόσωπος ότι τα κόμματα έκαναν το χρέος τους και έδωσαν το δικαίωμα στις Πρυτανικές αρχές να καλούν την αστυνομία όποτε διαπιστώνουν φαινόμενα βίας και παρανομίας στον χώρο των ιδρυμάτων. Αλλά οι "λαϊκιστές" πρυτάνεις δεν καλούν την αστυνομία.

Γιατί όμως η πρυτανική αρχή να καλέσει την αστυνομία; Τι θα κερδίσει; Στα Χανιά πριν δύο χρόνια ένας πρύτανης εκβιάστηκε από ομάδα αναρχικών οι οποίοι τον απείλησαν ότι αν δεν ικανοποιήσει τα αιτήματά τους θα κάνουν κατάληψη σε δεύτερο κτίριο του Πολυτεχνείου (γιατί ένα δεν τους έφτανε πια). Ο Πρύτανης αυτός κάλεσε την αστυνομία για να προστατεύσει το κτίριο αυτό. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα ξέρετε; Οι φοιτητές πήγαν εκεί, συνεπλάκησαν με τους άνδρες των ΜΑΤ και κατέλαβαν το κτίριο. Ο πρύτανης από τότε αποκαλείται με τους χαρακτηρισμούς "φασίστας", "πρύτανης της καταστολής" και όλες αυτές τις ωραίες ταμπέλες που επιφυλλάσουν οι αριστεριστές σε αυτούς που δεν τους αφήνουν να ασυδοτούν. Η πιο εμπορική εφημερίδα στα Χανιά τάχθηκε με το μέρος των καταληψιών και δημοσίευε για μέρες μύδρους γα τον πρύτανη.

Γιατί λοιπόν ένας πρύτανης να καλέσει την αστυνομία; Αφού η τελευταία είναι είτε ανίκανη είτε ανήμπορη να διαφυλάξει την περιουσία του Ελληνικού λαού. Μόνο που θα εκτεθεί όποιος πονάει για την περιουσία του λαού. Αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα στην Ελλάδα. Το άσυλο δεν φταίει σε τίποτα, η ανικανότητα των κρατικών οργάνων (αστυνομίας και δικαιοσύνης) να αντιμετωπίσουν τα φαινόμενα διαφθοράς και κατάχρησης είναι ο μόνος φταίχτης.

Σώπασε ξαφνικά το τείχος
Λείψανε πικρές οι μέρες
Πετώντας με ψηλά το ρύγχος
Ξεσκαλώσανε, βγήκαν οι πέτρες

Απόδραση απόδραση φυλάξτε καλά
Τον κώνωπα διυλίστε τρέξτε γοργά
Ελέφαντας είμαι και ξεγλιστρώ
Κάγκελα λυγίζω ελεύθερα ζω

Κάποτε το παν ο καιρός θα ρθει
Μιλάγαν σιγά με κεραία ορθή
Προφήτες τους λένε και ποταμούς
Υπόγειους σκοτεινούς και ποταπούς

Απόδραση απόδραση ακούστε καλά
Πάλι θα γυρίσω μετρώντας λάφυρα
Ανάπαυλα θέλω μοιράζω καραμέλες
Αύριο θα φύγω θα πάω για τρέλες

Και να που το πλήρωμα σήμερα φτάνει
Τα πήρανε όλοι, χωρίς τσίπα, χοντρά
Μα η στάνη χωρά, την κοπριά όλη βάνει
Ελλάδα τη λένε, την ξέρω καλά

Απόδραση απόδραση φυλάξτε καλά
Τον κώνωπα διυλίστε τρέξτε γοργά
Ελέφαντας είμαι και ξεγλιστρώ
Κάγκελα λυγίζω ελεύθερα ζω

Λοιπόν, σήμερα θα προσπαθήσω να θέσω τις βάσεις ενός νέου κόμματος. Γιατί χρειαζόμαστε άλλο ένα κόμμα; Μα γιατί δεν πιστεύουμε πια σε αυτά που προβάλλονται από τα ΜΜΕ. Θα μου πείτε γιατί δεν ψηφίζεις ένα από τα μικρά κόμματα; Μα γιατί δεν τους ξέρω. Άρα προκειμένου να ψηφίζω τους αποτυχημένους καλύτερα να ψηφίζω τον εαυτό μου ή τους φίλους μου. Εδώ λοιπόν καταθέτω μια προσπάθεια ανάδειξης των θέσεων ενός νέου κόμματος και ποιος ξέρει αν κάποτε γίνουμε πολλοί μπορεί να τα διεκδικήσουμε όλα αυτά στην πράξη.

Επίσης εάν κατέβουν πολλά μικρά κόμματα και πάρουν όλα από μισό τοις εκατό τότε θα πρέπει το σύστημα να αναμορφωθεί εκ των έσω και να αλλάξει ο τρόπος αντιπροσώπευσης του εκλογικού σώματος. Θα είναι μια μικρή επανάσταση από μόνη της αυτή η συμπεριφορά των Ελλήνων.

Για να δούμε τώρα ποια θα πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά και οι θέσεις του κόμματός μας, το μανιφέστο μας.

1. Διαχωρισμός των εξουσιών. Νομοθετική (η βουλή), εκτελεστική (η κυβέρνηση), δικαστική (δικαστές). Ασυμβίβαστη η ταυτόχρονη εκπροσώπηση κάποιου ή των συγγενών του έως και δεύτερου βαθμού σε μία από αυτές. Ασυμβίβαστη η ταυτόχρονη άλλη επαγγελματική ιδιότητα.

2. Ριζική αναμόρφωση των νόμων. Απλοποίησή τους. Κατάργηση της χρησικτησίας.

3. Πλήρης διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους. Τα τω καίσαρι τω καίσαρι και τα τω θεώ τω θεώ. Όχι πια μισθό στους παπάδες, όποιος πιστεύει να πηγαίνει την Κυριακή να λειτουργεί. Ίση αντιμετώπιση όλων των θρησκειών, ίδια δικαιώματα και ίδιες υποχρεώσεις απέναντι στην πολιτεία.

4. Σταδιακή κατάργηση των πανελληνίων. Όλοι μπορούν να πάνε όπου θέλουν να σπουδάσουν αλλά όποιοι στο πρώτο έτος δεν περνούν όλα τα μαθήματα πλην ενός δεν εγγράφονται στο δεύτερο έτος. Μπορούν να ξαναγραφτούν στο πρώτο έτος αλλά με πληρωμή πλέον. Μέγιστος αριθμός ετών φοίτησης. Υιοθέτηση του συστήματος 3+2+3 (πτυχίο, ειδίκευση, διδακτορικό). Υποχρεωτική πρακτική εξάσκηση σε κάθε στάδιο. Πιθανή εισαγωγή μίας ακόμη χρονιάς στο Λύκειο ώστε ο νέος να ολοκληρώνει έναν κύκλο σπουδών εισαγωγικό προς τον τομέα επαγγελματικής αποκατάστασης που θέλει.

5. Το κράτος θα δραστηριοποιείται επιχειρηματικά ώστε να θέτει τον πήχη στην παροχή υπηρεσιών. Οι ιδιώτες θα μπορούν να προσφέρουν ποιοτικότερες ή/και φθηνότερες υπηρεσίες (δείτε σχετικό άρθρο εδώ).

6. Κατάργηση της κληρονομιάς πέραν της μίας κατοικίας ανά τέκνο. Δήμευση της υπόλοιπης περιουσίας. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγεται ο θησαυρισμός. Το κράτος μπορεί να αναμορφώνει γειτονιές και σπίτια που παλιώνουν. Το κόστος αγοράς γης θα πέσει σημαντικά και οι νέες περιοχές θα είναι πολεοδομικά αναμορφωμένες. Μεταβιβάσεις γης μόνο από και προς το δημόσιο, το δημόσιο πρέπει να μπορεί να επανακτά τον έλεγχο της γης ώστε να μπορεί να αλλάζει τις χρήσεις και σταδιακά να μας προσφέρει ένα περιβάλλον χωρίς αυθαίρετα. Με την κατάργηση των υπεραξιών των μεσιτών και την υπερπροσφορά η γη θα γίνει φθηνότερη για όλους μας. Μόνοι χαμένοι θα είναι οι φεουδάρχες, και αυτοί μετά θάνατον.

7. Στροφή της Ελληνικής έρευνας και ανάπτυξης προς τον τομέα της ρομποτικής. Η αγορά των ρομπότ θα γίνει η περισσότερο ανερχόμενη τα επόμενα χρόνια (δείτε σχετικό άρθρο εδώ).

8. Απαγόρευση της οπλοφορίας για όλους (αστυνομικούς, μπράβους, σωματοφύλακες). Όποιος οπλοφορεί θα καταδικάζεται για κακούργημα.

9. Η πρόκληση τροχαίου ατυχήματος θα έχει συνέπειες για τον οδηγό που φταίει. Θα πληρώνει το αντίστοιχο πρόστιμο με την παράβαση που έκανε για την πρώτη φορά, το εικοσαπλάσιο του προστίμου την δεύτερη φορά. Αφαίρεση διπλώματος προσωρινά την πρώτη φορά, θα πρέπει να ξαναδώσει εξετάσεις την δεύτερη και για πάντα την τρίτη. Επίσης, η τρίτη φορά θα είναι αδίκημα ως εκ προμελέτης πρόκληση ατυχήματος.

10. Δίκαιη φορολόγηση των εισοδημάτων των πολιτών. Κατάργηση του μέτρου της συνάφειας (το κράτος δεν είναι νονός να πουλάει προστασία, δείτε μια εκτενή ανάλυση εδώ). Απλοποίηση του συστήματος φορολόγησης. Υποχρέωση εκκαθάρισης εντός του έτους, δεν μπορεί να είναι ο πολίτης όμηρος του κάθε εφοριακού που θα του βρει μια παρατυπία πριν δέκα χρόνια και θα τον βάλει να την πληρώσει με 1% το μήνα!! Ποια η διαφορά από τον τοκογλύφο;

11. Ενοποίηση όλων των ταμείων ασφάλισης (δεν είναι δυνατό ο φορολογούμενος να πληρώνει για δεκάδες διοικητικά συμβούλια ταμείων και άλλα τόσα υποκαταστήματα σε κάθε πόλη της χώρας. Δημιουργία φακέλου υγείας για τον κάθε πολίτη. Διαφάνεια στη συνταγογράφηση φαρμάκων και διαχείριση των νοσοκομείων (δείτε σχετικό άρθρο εδώ).

12. Δυναμική εκπροσώπηση στην ΕΕ και διεκδίκηση των θέσεών μας για την υποστήριξη οποιασδήποτε πρωτοβουλίας. Προώθηση της πολιτικής ενοποίησης της ΕΕ. Ονομασία της FYROM ως "βόρεια μακεδονία". Ούτως ή άλλως εμείς έχουμε την κεντρική, την ανατολική και την δυτική. Τα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβάνουν τη ελευθερία του εθνοτικού αυτοπροσδιορισμού.

13. Έμφαση και κίνητρα για χρήση οικολογικών τρόπων μετακίνησης.

14. Παραδειγματική τιμωρία και εφ' όρου ζωής αφαίρεσης της άδειας επαγγέλματος των μηχανικών που κτίζουν αυθαίρετα. Πληρωμή από το κράτος των εργασιών που χρειάζονται για την νομιμοποίηση αυθαιρέτων. Όσα τετραγωνικά χτίζει κάποιος τόσο ελεύθερο χώρο θα πρέπει να έχει το οικόπεδό του.

Το παραπάνω κείμενο θα δέχεται διορθώσεις και προσθήκες ανάλογα με τα σχόλιά σας, παρακαλώ σχολιάστε δημιουργικά.

Να ένα ωραίο όνομα για την περιοχή που τώρα λέγεται αμφιλεγόμενα Παλαιστίνη ή Ισραήλ. Ειλικρινά κάποιος πρέπει να ωθήσει αυτές τις κοινότητες σε ειρηνικό συμβιβασμό. Μα καλά οι διαμεσολαβητές δεν έχουν καθόλου φαντασία; Τι νόημα έχει κάθε πόλη και χωριό να θέλει να γίνει ξεχωριστό κράτος; Δηλαδή οι Ισραηλίτες και οι Παλαιστίνιοι θα ζήσουν ειρηνικά μόνο αν η άλλη πλευρά έχει εξοντωθεί; Απαράδεκτα πράγματα και ακόμα περισσότερο απαράδεκτα καθώς ο πόλεμος αυτός έχει αιματοκυλίσει όλη την ανθρωπότητα.

Μην ξεχνάμε ότι ο πόλεμος του ΙΡΑΚ έγινε γιατί δήθεν ο Σαντάμ είχε όπλα μαζικής καταστροφής και θα τα εξαπέλυε εναντίον του Ισραήλ. Μήπως για τέτοιους δήθεν λόγους αλληλοσκοτώνονται εκεί τόσα χρόνια; Τώρα το Ισραήλ φοβάται τους Ιρανούς, δηλαδή θα βάλει όλη τη δύση να πολεμήσει και αυτούς; Μα δεν είναι εβραίοι και μωαμεθανοί τότε, σατανιστές είναι και χορταίνουν πίνοντας το αίμα του κοσμάκη.

Οι σκεπτόμενοι άνθρωποι δεν μπορούν παρά να ρίχνουν το φταίξιμο για την μη εξεύρεση λύσης στους Ισραηλίτες καθώς αυτοί και πιο τεχνολογικά εξελιγμένοι και πιο πλούσιοι και πιο οπλισμένοι είναι από τους Παλαιστίνιους. Άρα αυτοί πρέπει να πρωτοστατήσουν στην εξεύρεση λύσης.

Για μένα το πιο σωστό θα ήταν η αποδοχή μιας γενικής αμνηστίας και η αστυνόμευση του κράτους από δύναμη εθελοντών αστυνομικών και δικαστών η οποία θα αποτελείται από μετριοπαθείς ανθρώπους τρίτων κρατών τουλάχιστον για 30 χρόνια (ώστε να αλλάξουν οι γενιές και να ξεχαστούν οι εθνικοί φόνοι). Το σύνταγμα να είναι ανεξίθρησκο και λαϊκό. Η δημοκρατία να υποχρεώνει Παλαιστίνιους και Ισραηλίτες να είναι μαζί στην κυβέρνηση. Εκλογές με λίστα όπου θα εναλλάσονται Ισραηλίτες και Παλαιστίνιοι υποψήφιοι (όχι εθνικά κόμματα). Το κράτος να αποστρατιωτικοποιηθεί πλήρως και να μπουν εγγυήτριες δυνάμεις που να εγγυούνται την ασφάλεια και τα σύνορα.

Επίσης το παράδειγμα της Κύπρου δείχνει πόσο δύσκολες είναι τέτοιες ενώσεις αλλά όχι ανέφικτες. Για μένα οι πιο σημαντικοί παράμετροι είναι η αποστρατιωτικοποίηση και η δημιουργία κομμάτων μεικτών από τις εμπλεκόμενες κοινότητες. Γιατί η ευτυχία δεν προέρχεται από την εξάλειψη των άλλων αλλά από την αρμονική συνύπαρξη, όλοι έχουμε κάτι όμορφο να προσφέρουμε στην κοινωνία άμα το θελήσουμε.