HAVALIMANI

Σήμερα έτυχε να διαβάσω στον Ελληνικό τύπο ένα άρθρο, σύμφωνα με το οποίο η διεθνής κοινή γνώμη δηλώνει «έτοιμη για θυσίες» για την προστασία του πλανήτη. Μα πώς μπορούμε να είμαστε τόσο υποκριτές; Ελάχιστοι οικολογικά ευαίσθητοι συμπολίτες μας γνωρίζουν, ποιες είναι αυτές οι θυσίες και ακόμα λιγότεροι από αυτούς θα τις έκαναν πράξη. Και, όμως, αν θέλαμε, θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε μερικές δράσεις, οι οποίες βέβαια δεν πρόκειται να λύσουν το οικολογικό πρόβλημα, αλλά συνιστούν αναμφισβήτητα μια πολύ καλή αρχή. Ενδεικτικά αναφέρω τις ακόλουθες :

Κατ' αρχήν, οφείλουμε να χρησιμοποιούμε τους μπλε κάδους του δήμου για την ανακύκλωση των συσκευασιών και τους κίτρινους για την ανακύκλωση του γυαλιού. Υιοθετώντας την τακτική αυτή, τα ως άνω υλικά αφενός πωλούνται από τα εργοστάσια ανακύκλωσης και προσφέρουν εισόδημα στην διαχειριστική αρχή, αφετέρου δεν συσσωρεύονται στη χωματερή, όπου καταλήγουν τα κοινά μόνο σκουπίδια και έτσι επιμηκύνεται η διάρκεια ζωής αυτής. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται επίσης να επιδεικνύουμε ως προς τα σκουπίδια τόνερ εκτυπωτών και τις μπαταρίες, καθώς τα μεν πρώτα μπορούμε να τα επιστρέφουμε στο κατάστημα της αγοράς τους, ενώ τις μπαταρίες μπορούμε να τις αποθέσουμε σε ειδικούς κάδους σε σούπερ μάρκετ (π.χ. ΙΝΚΑ) ή σε μαγαζιά νέων τεχνολογιών (π.χ. ΓΕΡΜΑΝΟΣ).

Αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητο για μικρές διαδρομές. Απαιτούμε από τους δήμους μας τη δημιουργία και συντήρηση πεζοδρομίων, ώστε να μπορούμε να μετακινούμαστε με τα πόδια. Κινούμενοι τοιουτοτρόπως δεν καίμε άσκοπα βενζίνη και βελτιώνουμε την υγεία μας. Σταματάμε να δείχνουμε τον πλούτο μας και την κοινωνική μας καταξίωση, οδηγώντας οχήματα με κινητήρες άνω των 2 λίτρων. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι επίδειξης, που δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ότι η βενζίνη δεν θα υπάρχει για πάντα.

Δεν διαμαρτυρόμαστε, όταν πληροφορούμαστε ότι στο πλαίσιο μιας περιβαλλοντικής μελέτης προτείνεται η δημιουργία χώρου υγειονομικής ταφής, εργοστασίου κομποστοποίησης απορριμάτων, βιολογικού καθαρισμού ή οιουδήποτε σχετικού στην περιοχή μας. Ας ακούσουμε τη γνώμη και τις προτάσεις των επιστημόνων για το ποιοι χώροι κρίνονται κατάλληλοι. Αν δεν δημιουργηθεί άλλωστε κάποιος χώρος, τότε τα απορρίμματα πρέπει να μεταφερθούν αλλού. Η μεταφορά, όμως, θα γίνει με ειδικά αυτοκίνητα (απορριμματοφόρα), τα οποία θα κάψουν πολύ περισσότερη βενζίνη, θα συμφορήσουν τους δρόμους με όλα τα σχετικά με την υγιεινή επακόλουθα, άρα θα μολύνουν ακόμα περισσότερο το περιβάλλον. Σε τέτοιες περιπτώσεις διεκδικούμε μικρά, εύκολα διαχειρίσιμα και προσιτά Σημεία Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ).

Όχι μόνο αποφεύγουμε, αλλά καταδικάζουμε οποιοδήποτε σπορ οδηγεί σε σπατάλη ενεργειακών πόρων και μόλυνση του περιβάλλοντος. Τέτοια είναι οι αγώνες φόρμουλα 1, τα καρτ, τα μότο - κρος και πολλά άλλα. Οι «αθλητές» καίνε υπέρογκα ποσά βενζίνης και γεμίζουν με διοξείδιο του άνθρακα την ατμόσφαιρα.

Δεν εκτυπώνουμε ο,τιδήποτε πέσει στα χέρια μας. Ας μην ξεχνάμε ότι το χαρτί Α4 προέρχεται από δέντρα, που στην εποχή μας πλέον είναι απαράδεκτο να κόβονται αλόγιστα. Τα δε άχρηστα έγγραφα καλό είναι να τα ανακυκλώνουμε. Ζητούμε από το κράτος να ενθαρρύνει και να θεσπίσει στις υπηρεσίες την ηλεκτρονική αρχειοθέτηση και ανταλλαγή εγγράφων.

Τέλος, ενθαρρύνουμε τους δήμους να προβούν στη χρηματοδότηση έργων για εκμετάλλευση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με σεβασμό, όμως, πάντα στο περιβάλλον.

Λοιπόν; αισθανόμαστε ακόμα ότι έχουμε αναπτυγμένη οικολογική συνείδηση; Και, όμως, μπορούμε να αποκτήσουμε, αλλάζοντας μερικές συνήθειές μας χωρίς ιδιαίτερο κόστος. Έτσι, ίσως αύριο να αισθανόμαστε καλύτεροι και πιο συνειδητοποιημένοι οικολογικά.