HAVALIMANI

Στην σημερινή εποχή ένα σημαντικό στοιχείο που λείπει από την πολιτική ζωή είναι το όραμα. Οι σύγχρονοι πολιτικοί ως επί το πλείστον ακολουθούν προσωπικές πολιτικές με αμεσο-μεσοπρόθεσμους στόχους οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με την κοινωνία. Στην καλύτερη περίπτωση εξυπηρετούν συμφέροντα μιας ομάδας, η οποία όμως συνήθως είναι τόσο μικρή ή έχει ανήθικους στόχους έτσι ώστε αυτοί να μην μπορούν να δημοσιοποιούνται και να επικοινωνούνται στους πολίτες. Έτσι πολλές φορές η πολιτική τους εκφυλίζεται και καταντά να είναι αποτέλεσμα δημοσκοπικών αναλύσεων και κρυφών πολιτικών, παύει να έχει συνέχεια και συνέπεια αλλά μόνο στόχο την διατήρηση της εξουσίας.

Θα προσπαθήσω να προτείνω μια σειρά από στόχους οι οποίοι θα μπορούσαν να εμπνεύσουν ένα σύγχρονο πολιτικό. Θα δείτε ότι εάν κάποιος/α τους ενστερνιστεί τότε οι πολιτικές επιλογές του/της για κάθε τι θα έχουν προσανατολισμό, συνέπεια και συνέχεια και θα είναι και εξηγήσιμοι στο ευρύ κοινό:

1. Πλήρης σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως αυτά αναγράφονται στην χάρτα του ΟΗΕ.
2. Νέο ανθρώπινο δικαίωμα: Κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να αποθηκεύει, αναπαραγάγει και διακινεί οποιαδήποτε πληροφορία έχει συλληφθεί από τις αισθήσεις του (π.χ. οπτική ή/και ακουστική). 
3. Η εργασία δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για να διάγεις έναν αξιοπρεπή βίο. Οι μηχανές δουλεύουν για να έχουν ποιότητα ζωής οι άνθρωποι τους οποίους αντικατέστησαν και αντικαθιστούν όλο και περισσότερο, όχι για τους έχοντες και κατέχοντες.
4. Ο θησαυρισμός παύει να είναι αξία. Ούτως ή άλλως είναι πεπερασμένα τα χρήματα που μπορεί να βγάλει κάποιος από τη δουλειά του. Τέρμα τα ποσοστά και η κερδοσκοπία. Η κλίμακα φορολόγησης ανεβαίνει συνεχώς για να φτάσει στα 100 εκατ. Ευρώ (ενδεικτικά) να είναι 99.99% (ενδεικτικά). Επίσης η κληρονομιά αφορά μόνο πατρογονικές οικίες (ενδεικτικά: έως 1 εκατ. Ευρώ) και  ποτέ περιουσίες εκατομμυρίων Ευρώ (κινητές ή ακίνητες).
5. Στο παγκόσμιο χωριό τα προβλήματα είναι κοινά (περιβάλλον, φτώχια, ψηφιακό χάσμα, πρόσβαση σε καθαρό νερό, κλπ). Κοινή πρέπει να είναι και η διακυβέρνηση, ενδεικτικά από τον ΟΗΕ. Οι άνθρωποι δεν θέλουν να επεκτείνουν την κυριαρχία τους σε βάρος κάποιου γείτονα αλλά στα νέα σύνορα των επιστημών και του διαστήματος. 
6. Εννιαίος, παγκόσμιος χώρος έρευνας. 
7. Πλήρης απαγόρευση εξοπλισμών και οπλοφορίας. Μόνος κάτοχος οπλισμού ο ΟΗΕ.
8. Πλήρης διαχωρισμός των εξουσιών, δικαστική, νομοθετική και εκτελεστική.
9. Ελεύθερη αγορά εφόσον δεν υπάρχει κερδοσκοπία. Όταν μια αγορά γίνεται κερδοσκοπική τότε το κράτος ιδρύει εταιρία που προσφέρει το προϊόν-υπηρεσία σε τιμή κοντά στο κόστος. Όταν πέσουν οι τιμές η εταιρία ιδιωτικοποιείται. 
10. Η παιδεία και η υγεία είναι δημόσια αγαθά προσβάσιμα ελεύθερα από όλους, η ιδιωτική πρωτοβουλία είναι ελεύθερη να προσφέρει τέτοια αγαθά και υπηρεσίες ελεύθερα σε όποιους τα προτιμούν.
11. Πλήρης διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους. Τα τω καίσαρι τω καίσαρι και τα τω θεώ τω θεώ. Όχι πια μισθό στους παπάδες, όποιος πιστεύει να πηγαίνει την Κυριακή να λειτουργεί. Ίση αντιμετώπιση όλων των θρησκειών, ίδια δικαιώματα και ίδιες υποχρεώσεις απέναντι στην πολιτεία.