Ποιο είναι το μεγάλο εξαγώγιμο προϊόν της Ελλάδας; Μα φυσικά ο τουρισμός. Εφόσον λοιπόν η Κίνα είναι μια αναδυόμενη αγορά ενός δισεκατομμυρίου τουριστών ποια καλύτερη στρατηγική από την προετοιμασία της χώρας μας να τους δεχτεί; Ποια άλλη χώρα προσφέρει τουριστικό προϊόν στα Κινέζικα; Ας είμαστε μια από τις πρώτες.

Επειδή όμως ο λαός αυτός έχει ιδιαιτερότητες πολιτισμικές αλλά και δύσκολη γλώσσα επιβάλλεται εάν θέλουμε να τον προσεγγίσουμε να βάλουμε την γλώσσα του στα σχολεία. Μια τέτοια ρηξικέλευθη επιλογή θα μπορούσε να αποδειχτεί πολύτιμη κληρονομιά στις επόμενες γενιές.

Και τώρα αυτή μοιάζει να είναι μοχθηρή
Την λένε όλοι με δέος και ντροπή
Ζητάν να τη βρούνε μα φοβούνται πολύ
Οι ίδιοι να την δώσουν μη γίνουν άνθρωποι

Στην χώρα αιγίδα πολιτισμού παλιά
Οθωμανοί πατήσαν τα πλουμιστά χαλιά
Και πήραν χρυσάφι και του αγρότη τον ιδρώτα
Να πάνε και πάλι ανατολικά σαν πρώτα

Μα να που κι αν φύγαν η συνήθεια τον κόσμο διέπει
στον ιμάμη δεν δίνουν την πάρτη του βλέπει
Σαρίκι δεν έχει μα αρπά σαν γεράκι
Κανέναν δεν πείθει πως είναι αρνάκι

Έλεος πια με την κοροϊδία του πολίτη. Τι είμαστε, λογιστές του κράτους; Και ποιος θα διαβάσει τα τετράδια με την καταγραφή των αποδείξεων; Και πως θα αποδείξει ο εφοριακός ότι ο πολίτης είχε πάρει μια απόδειξη που καταγράφει στο τετράδιο αλλά το παραστατικό έχει ξεθωριάσει; Μα τι γελοίοι που είναι όσοι ασχολούνται με όλα αυτά...

Φτάνει πια με την απασχόληση του πολίτη. Γιατί πρέπει να πηγαίνει ο κάτοχος αυτοκινήτου κάθε χρόνο στα ΚΤΕΟ; Αφού πάει κάθε χρόνο και κάνει σέρβις στο αμάξι του γιατί να μην πάρει από εκεί την βεβαίωση σωστής λειτουργίας; Πρέπει να χάσει και άλλη μέρα για να πάει και στο ΚΤΕΟ; Ή μήπως ο εργαζόμενος στο ΚΤΕΟ είναι πιο καλά ειδικευμένος από αυτόν που κάνει σέρβις. Γιατί πρέπει ο Έλληνας πολίτης να πληρώσει την βιομηχανία των ΚΤΕΟ που δημιουργήθηκε από το πουθενά; Βάλτε 10 Ευρώ το χρόνο την κάρτα καυσαερίων επί δύο εκατομμύρια αυτοκίνητα και θα δείτε πόσα λεφτά φάγανε από τους πολίτες τον χρόνο με αυτό το μέτρο. Και μήπως εξαλείφθηκαν έτσι οι ρυπαντές; Παραλίγο... Γιατί πρέπει να πάει στην ουρά κάποιος για να πληρώσει το σήμα του αυτοκινήτου και μετά δίνεται η γνωστή "παράταση"; Δεν μπορεί να του σταλεί στο σπίτι; Μα πόσο πια η ανικανότητα της διοίκησης πρέπει να μας σκοτώνει την παραγωγικότητα; Δεν φτάνει που είναι ανίκανοι, πρέπει να μας τρώνε και τον δικό μας χρόνο; Μου θυμίζει την περίπτωση εκείνη του υπαλλήλου που όχι μόνο ο ίδιος δεν δουλεύει αλλά πηγαίνει και τριγύρω στα γραφεία των άλλων και τους απασχολεί και αυτούς με την φλυαρία του.

Έτσι λοιπόν με μια ισχνή μειοψηφία σε σχέση με τον αριθμό των φοιτητών που φοιτούν στο ίδρυμα αποφάσισε η συνέλευση των φοιτητών να κάνει κατάληψη στο ίδρυμα. Το επιχείρημα των καταληψιών είναι πως οι άλλοι "δεν ενδιαφέρονται" άρα πρέπει να υποστούν την άποψη αυτών που "ενδιαφέρονται". Αυτό είναι αλήθεια; Όχι βέβαια, πρώτον δεν είναι δυνατόν σε μια συνέλευση να παρευρεθούν οι χιλιάδες φοιτητές του ιδρύματος. Για τέτοια σοβαρά θέματα θα έπρεπε να γίνεται καθολική ψηφοφορία σε στυλ δημοψηφίσματος αντίστοιχο με τις φοιτητικές εκλογές. Όμως η ουσία είναι ότι είναι παράλογο σε μια δημοκρατία όπου δεν διώκεται ο καθένας για τις απόψεις του να τίθεται σε ψηφοφορία μια κατάληψη. Οι μόνοι ζημιωμένοι από την κατάληψη είναι οι φοιτητές. (προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί) Οι δικές τους σπουδές υποβαθμίζονται και εμποδίζονται. Οι εργαζόμενοι εξ'αυτών μένουν απλήρωτοι και αναγκάζονται σε πολλές περιπτώσεις να δανειστούν για να τα βγάλουν πέρα.

Το χειρότερο όμως είναι οι κλοπές και οι βανδαλισμοί. Εφόσον οι φοιτητές κυριαρχούν και εξουσιάζουν το ίδρυμα είναι υπεύθυνοι για όλες τις βλάβες και κλοπές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της κατάληψης. Στο πολυτεχνείο Κρήτης εκλάπη εξοπλισμός αξίας περίπου 15.000 Ευρώ. Άρα λοιπόν οι φοιτητές όχι μόνο θέλουν να σπουδάζουν δωρεάν, θέλουν να κλέβουν και εξοπλισμό για το σπίτι τους ή για να τον πουλήσουν και να πάρουν τη δόση τους. Ο εκπρόσωπος των φοιτητών στο Πολυτεχνείο Κρήτης δεν ψήφισε υπέρ της υποβολής μήνυσης κατά αγνώστων για κλοπή και καταστροφή δημόσιας περιουσίας επειδή υπάρχει η περίπτωση οι άγνωστοι να είναι μέλη του συλλόγου φοιτητών. Αυτό κάνει δηλαδή ο εκπρόσωπος των φοιτητών; Καλύπτει τους κοινούς κλέφτες;

Θα ήθελα να αναφερθώ και στα επιχειρήματα της κατάληψης σχετικά με τους "κακούς" νόμους του κράτους που πρέπει να ανατραπούν. Είναι λάθος να καλλιεργείται στον Έλληνα η νοοτροπία ότι δεν πρέπει να ισχύουν οι νόμοι που δεν του αρέσουν. Αν δεν υπάρχουν οι νόμοι δεν υπάρχει τίποτα, ούτε Πανεπιστήμιο, ούτε πτυχία, ούτε εργασία (νόμοι τα ορίζουν και τα θεσμοθετούν όλα αυτά). Υπάρχει μόνο ο νόμος της ζούγκλας. Όποιος διαφωνεί σε κάποια πράγματα ή νόμους μπορεί να τα αντιπαρέλθει δημιουργώντας πλειοψηφίες και ψηφίζοντας μια νέα κυβέρνηση σε επόμενες εκλογές η οποία θα αλλάξει το νόμο.

Η μόνη λύση για την αποφυγή αυτών των συμπεριφορών στο μέλλον είναι το σύνολο των φοιτητών να επωμίζεται το χρηματικό κόστος των ζημιών της κατάληψης εφόσον δεν κατονομάζουν τους κλέφτες. Το ποσό να μοιράζεται ισόποσα σε όλους τους φοιτητές και να μην επιτρέπεται η εγγραφή τους στο επόμενο έτος ή η παραλαβή του πτυχίου τους εφόσον δεν πληρώνουν. Έτσι, την άλλη φορά και αυτοί οι φοιτητές οι οποίοι έχουν την νοοτροπία ότι πήγαν στο Πανεπιστήμιο για να σπουδάσουν και όχι για να ασκήσουν εξουσία θα πάνε στη συνέλευση να ψηφίσουν ενάντια στην αυθαιρεσία της κατάληψης. Η τελευταία καταργεί βάναυσα το Πανεπιστημιακό άσυλο και σαν αποτέλεσμα έχει την καταστροφή της περιουσίας του Ελληνικού λαού και την υποβάθμιση των σπουδών.

Καταρχήν το μέτρο αυτό έρχεται σε σύγκρουση με το περιβαλλοντικό κίνημα και συμβάλλει στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Σε όλες τις χώρες που εφαρμόζεται αυτό το μέτρο οι καπνιστές αναγκαστικά βγαίνουν έξω από τους δημόσιους χώρους για να καπνίσουν. Ειδικά για καφετέριες και εστιατόρια, αυτό σημαίνει ότι πολλοί θαμώνες επιλέγουν ακόμα και τον χειμώνα να καθίσουν έξω. Για να κρατήσουν τους πελάτες οι ιδιοκτήτες τοποθετούν στον εξωτερικό χώρο θερμάστρες οι οποίες αφενός "θερμαίνουν" το περιβάλλον (όλο τον πλανήτη), αφετέρου καίνε ενέργεια προσθέτοντας διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Ομοίως σε εργασιακούς χώρους δημιουργούνται ιδιότυπα καπνιστήρια σε πόρτες πάλι αφήνοντας την θερμότητα να βγαίνει έξω από το κτήριο.

Δεύτερον το μέτρο αυτό επηρεάζει σοβαρά την καθημερινότητα μιας κατηγορίας πληθυσμού, τους μανιώδης καπνιστές και τους δημιουργεί προβλήματα στην εργασία τους και στην υγεία τους. Ένας μανιώδης καπνιστής ο οποίος μπορεί να κάνει μια μοναχική εργασία κλεισμένος σε ένα γραφείο χωρίς να ενοχλεί άλλους με τον καπνό του αναγκάζεται πλέον να βγαίνει συχνά έξω χάνοντας την παραγωγικότητά του καθώς κάθε τσιγάρο του κοστίζει 10 λεπτά εργασίας. Ο εργοδότης είναι λογικό να προσπαθήσει γρήγορα να τον αντικαταστήσει με έναν υπάλληλο που δεν βγαίνει έξω για τσιγάρο. Επίσης με τις συνεχείς εξόδους για τσιγάρο ο καπνιστής κινδυνεύει περισσότερο να αρρωστήσει τον χειμώνα.

Άρα λοιπόν το μέτρο αυτό περιθωριοποιεί μια ομάδα πληθυσμού και επιταχύνει την υπερθέρμανση του πλανήτη, είμαστε σίγουροι ότι επινοήθηκε από έξυπνους ανθρώπους οι οποίοι είχαν στο νου τους να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής του πολίτη ή από αντικαπνιστές που πήραν εξουσία στα χέρια τους και έβγαλαν τα απωθημένα τους; Μην ξεχνάμε (για να δούμε και μια θεωρία συνωμοσίας) ότι αυτό μπορεί να είναι άλλο ένα μέτρο καταπίεσης των πολιτών για την εξεύρεση και περιθωριοποίηση αυτών που έχουν κριτική σκέψη και δεν δείχνουν τυφλή υπακοή στην εξουσία. Εκτός των παραπάνω, το κάπνισμα κάποιους ανθρώπους τους βοηθάει με την αγχολυτική του επίδραση. Το άγχος μπορεί να φέρει με τη σειρά του χρόνια προβλήματα στον πάσχοντα. Αυτά ήθελα να καταθέσω ως σκέψεις, δεν είμαι ενάντια στο μέτρο όσον αφορά την εφαρμογή του σε υπηρεσίες που εξυπηρετούν κόσμο ή σε μαγαζιά χωρίς εξαερισμό. Η άκριτα γενικευμένη του έκδοση που κυκλοφόρησε όμως είναι σίγουρο ότι θα δημιουργήσει προβλήματα.

Φωστήρας: αγαπητέ κ. υπουργέ εφόσον όλοι κλέβουν και δεν κόβουν όλες τις αποδείξεις που πρέπει τότε το κράτος πρέπει να υπολογίσει περίπου ποιο ποσοστό αποδείξεων δεν κόβουν και να τους φορολογήσει αντίστοιχα.

Υπουργός: δηλαδή;

Φωστήρας: να κάποιος που δηλώνει ένα εισόδημα Χ κλέβει ένα ποσοστό Υ% οπότε για να κλείσει τα βιβλία του αυτόματα θα πληρώνει Υ% παραπάνω οπότε και εμείς δεν χρειάζεται να δουλέψουμε για να κάνουμε τον έλεγχο και το κράτος θα εισπράξει. Έτσι θα σου φύγει και ο πονοκέφαλος για εκείνη τη μαύρη τρύπα.

Υπουργός: σαν καλά να τα λες αγαπητέ μου. Μπράβο! Ναι γιατί και έλεγχο να τους κάνουμε αυτοί χαρτζιλικώνουν τον ελεγκτή και αυτός τους βγάζει καθαρούς. Και το όνομα του μέτρου "περαίωση". Καλά και πόσο να είναι αυτό το ποσοστό;

Φωστήρας: Μα φυσικά όποιο χρειάζεται για να κλείσουμε την μαύρη τρύπα μας...

Υπουργός: Βλέπω όμως μια αδυναμία στο σχέδιό σου, τι θα γίνει αν κανείς δεν πληρώσει την περαίωση;

Φωστήρας: Αγαπητέ κ. Υπουργέ γνωρίζετε την πολυνομία που επικρατεί στα φορολογικά όπως και την απέραντη γραφειοκρατία μας. Θα κάνουμε μερικούς ελέγχους σε αυτούς που θα αρνηθούν και θα τους τσεκουρώσουμε αλύπητα. Θα βάλετε τους φίλους σας επιχειρηματίες να διαφημίσουν στην τηλεόραση το νέο μέτρο ως την απόλυτη προστασία από τον φοροελεγκτή, θα βγάλουμε στη φόρα και τι έπαθαν όσοι δεν πλήρωσαν και την άλλη μέρα θα τρέχουν όλοι να πληρώσουν με χαρά!

Υπουργός: Καλά εσύ δεν είσαι σύμβουλος, είσαι φωστήρας και εθνοσωτήρας. Άντε τώρα αγόρι μου να υπολογίσεις το ποσοστό και θα σε καλέσω το Σαββατοκύριακο σε μια μίνι κρουαζιέρα που κάνει ένας φίλος μου επιχειρηματίας. Θα περάσουμε τέλεια!

Δεν ισχυρίζομαι ότι έτσι έγιναν τα πράγματα αλλά εγώ έτσι τα φαντάζομαι. Ο υπουργός εκείνη τη χρονιά κάλυψε τη μαύρη τρύπα του και πήρε τα εύσημα αλλά ποιο ήταν πραγματικά το αποτέλεσμα; Γιατί αυτό είναι πρόχειρο και ανήθικο;

Θα ξεκινήσω από το θέμα της ηθικής. Είναι απαράδεκτο να θεωρούνται όλοι οι πολίτες κλέφτες εκ προοιμίου. Βασική αρχή της δικαιοσύνης είναι το τεκμήριο της αθωότητας, ο καθένας είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Επίσης δεν είναι σωστό το κράτος να πουλάει προστασία σαν ένας νονός της νύχτας. Τέλος δεν είναι σωστό να πληρώνει παραπάνω αυτός που είναι τίμιος γιατί αλλοιώς θα του επιβληθούν κυρώσεις. Ούτε είναι σωστό να δικαιώνεται ο φοροφυγάς αφού πλέον είναι ο χαρακτήρας που προβλέπει το σύστημα.

Γιατί χαρακτηρίζω το μέτρο πρόχειρο; Επειδή απέδωσε κάτι παραπάνω για ένα μικρό διάστημα αλλά βύθισε τα οικονομικά του κράτους στο μέλλον. Τις παρενέργειες αυτού του μέτρου βιώνουμε σήμερα. Όταν η περαίωση έρχεται σαν ποσοστό του τζίρου και ο φοροφυγάς λοιπόν όχι μόνο δικαιώνεται αλλά πληρώνει λιγότερα τι θα γίνει; Οι τίμιοι ή θα κλείσουν τις δουλειές τους ή θα γίνουν και αυτοί φοροφυγάδες. Σκεφτείτε δύο καφετέριες που λειτουργούν η μία δίπλα στην άλλη. Ο ένας μαγαζάτορας (ο Α) κόβει κανονικά τις αποδείξεις του και πληρώνει τον φόρο του. Ο άλλος (ο Β) δεν κόβει αποδείξεις και φοροδιαφεύγει. Ο Α την επόμενη χρονιά καλείται να πληρώσει περαίωση αναλογικά με τον τζίρο που έκανε έστω ένα ποσό ΧΑ. Ο Β επίσης καλείται να πληρώσει περαίωση αναλογικά με τον τζίρο που έκανε έστω ένα ποσό ΧΒ. Προσέξτε την μαγεία του μέτρου, το ΧΒ θα είναι μικρότερο του ΧΑ γιατί ο Β δήλωσε μικρότερο τζίρο. Έτσι λοιπόν ο τίμιος όχι μόνο πληρώνει περαίωση άδικα, πληρώνει περισσότερη και από τον κλέφτη. Το αποτέλεσμα; Ο Α σύντομα ή θα κλείσει την επιχείρησή του (ο ανταγωνισμός βλέπετε) ή θα ακολουθήσει την επιλογή του Β. Το αποτέλεσμα για το κράτος; Μα η ολική κατάρρευση των εσόδων!!!

Καταλάβατε λοιπόν τώρα γιατί τα κουτοπόνηρα μέτρα μπορεί να αποδίδουν πρόσκαιρα αλλά σε βάθος χρόνου καταβαραθρώνουν την χώρα ηθικά και οικονομικά. Με τον ίδιο τρόπο δυστυχώς λειτουργεί η πολιτεία σε όλες τις εκφάνσεις της. Στην παιδεία, στην υγεία, στην εξωτερική πολιτική. Αν δεν αλλάξει ο τρόπος λήψης αποφάσεων αλλά και οι άνθρωποι που κάνουν αυτή τη δουλειά δεν θα εξέλθουμε ποτέ από την κρίση...

Όσον αφορά τη διαχείριση των ταμείων είναι σημαντικό βήμα η ενοποίησή τους γιατί έτσι δεν θα υπάρχουν δεκάδες διοικήσεις ημετέρων της κάθε κυβέρνησης αμφιβόλων προσόντων και προθέσεων. Δεν είναι παραγωγικό σε κάθε πόλη να υπάρχουν παραρτήματα δεκάδων ταμείων. Αυτό αφενός δημιουργεί την ανάγκη να υπάρχουν πολλά διαφορετικά καταστήματα το οποίο σημαίνει πολλά ενοίκια αλλά και πολυάριθμου διοικητικού προσωπικού. Επίσης ένας πολίτης δεν έχει έναν μοναδικό ιατρικό φάκελο αλλά καθώς αλλάζει ταμεία στη ζωή του χάνει το ιατρικό ιστορικό του. Ακόμα, τα ταμεία δυσκολεύονται να επανδρώσουν ικανοποιητικά τα υποκαταστήματά τους με αποτέλεσμα ο πολίτης να μην εξυπηρετείται σωστά. Πρέπει να υπάρχει μοναδική κάρτα ασφάλισης συνδεδεμένη με ιατρικό φάκελο του πολίτη ο οποίος θα είναι μηχανογραφημένος και προσβάσιμος από κάθε ιατρό που τυχαίνει να δει τον ασθενή σε κάθε πρόβλημά του. Επίσης ο πολίτης πρέπει να απολαμβάνει ιατρικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών δείχνοντας μόνο την κάρτα του. Έτσι θα πρέπει ο κάθε ιατρός να περνάει σε ένα βασισμένο στον παγκόσμιο ιστό (Ιντερνέτ) πληροφοριακό σύστημα την επίσκεψη του ασθενή, τι φάρμακα συνταγογράφησε και το κόστος των υπηρεσιών που χρησιμοποιήθηκαν και αυτόματα να εξοφλούνται μέσω τραπεζικών λογαριασμών.

Όσον αφορά το κόστος των φαρμάκων αυτό είναι υψηλό γιατί οι φαρμακοβιομηχανίες χρεώνουν ακριβά και μάλιστα χρησιμοποιούν πολλούς ιατρούς κάνοντάς τους δώρα και χρηματοδοτώντας τους ταξίδια σε συνέδρια. Μια πολύ καλή κίνηση από την μεριά του Ελληνικού κράτους θα ήταν η δημιουργία μιας κρατικής φαρμακοβιομηχανίας η οποία θα διαθέτει σε τιμή κόστους γάζες και λοιπό εξοπλισμό, τα φάρμακα των οποίων οι πατέντες λήγουν και σε καλύτερη τιμή νέα φάρμακα που χρειάζονται την πληρωμή δικαιωμάτων σε κατόχους πατεντών. Επίσης το κράτος θα πρέπει να χρηματοδοτεί ένα συνέδριο το χρόνο σε όλους τους γιατρούς του ΕΣΥ ώστε να είναι ενήμεροι για τις εξελίξεις στον κλάδο τους χωρίς να αισθάνονται υποχρεωμένοι να συνταγογραφούν τα φάρμακα του σπόνσορά τους.

Αυτές οι δύο κινήσεις θα βελτίωναν πολύ την παροχή υπηρεσιών υγείας από τα ταμεία και το κράτος στον πολίτη και θα δημιουργούσαν το υπόβαθρο για την εφαρμογή αποτελεσματικότερων πολιτικών στο μέλλον. Στην Ελλάδα ευτυχώς ούτε από ιατρικό προσωπικό ούτε από φαρμακοποιούς έχουμε έλλειψη. Το έλλειμμα είναι οργανωτικό και στην υιοθέτηση πολιτικών ρηξικέλευθων και προοδευτικών και στη χρήση της νέας τεχνολογίας (ψηφιακός αναλφαβητισμός).

Το πιο ωραίο ήταν η διάγνωση του μεγέθους της αποχής. Όλοι δήλωσαν ότι έχασαν ψηφοφόρους λόγω της αποχής. Ποια είναι η πραγματικότητα; Μα το αντίθετο φυσικά, η αποχή τους έσωσε! Μια ματιά στα νούμερα θα σας πείσει. Ας δούμε τα αποτελέσματα σε σχέση με το 2004 (αντιγράφω από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, προσθέτοντας δύο στήλες, μία με το νούμερο της απόλυτης διαφοράς ψήφων και μία με το ποσοστό αυτής της διαφοράς):

Δείτε πόσο λιγόστεψαν οι ψήφοι του ΠΑΣΟΚ και δείτε πόσο ανέβηκε το ποσοστό του. Το μόνο κόμμα που ανέβασε τις ψήφους του είναι το ΛΑΟΣ και οι Οικολόγοι Πράσινοι. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν οι ψηφοφόροι του ΛΑΟΣ στις εθνικές εκλογές θα γυρίσουν στην ΝΔ ή όχι.

Δεδομένου ότι η διαφορά της αποχής του 2009 (~47%) από αυτήν του 2004 (~37%) είναι γύρω στις 10 ποσοστιαίες μονάδες, αν κάνουμε μια αναλογική εφαρμογή στις διαφορές των ψήφων θα βγάλουμε άλλα συμπεράσματα. Το ΠΑΣΟΚ έχει μειωθεί σε ψήφους τόσο όσο ήταν και η μείωση της αποχής (άρα κατά κάποιο τρόπο έχει διατηρήσει το ποσοστό αποδοχής του στον πληθυσμό ίδιο με εκείνη την εποχή, δηλαδή οι δυσαρεστημένοι ΠΑΣΟΚοι από την εποχή Σημίτη δεν έχουν γυρίσει στο κόμμα). Η ΝΔ έχει καταβαραθρωθεί και αποδοκιμάζεται για την διακυβέρνησή της, το ΚΚΕ πέφτει σε ποσοστό υπερδιπλάσιο της μείωσης της συμμετοχής (!!) ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μικρότερη πτώση από την πτώση της συμμετοχής (θα έλεγε κανείς ότι έχει αυξήσει την δύναμή του αναλογικά στην κοινωνία). Το ΛΑΟΣ και οι Οικολόγοι πράσινοι είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι δείχνοντας μια άνοδο του εθνικιμού και της απολίτικης ψήφου, φαινόμενα και τα δύο ανησυχητικά.

Αν κάποιος κοιτάξει τα αποτελέσματα εκλογών παρελθόντων ετών θα διαπιστώσει ότι όλο και λιγότεροι χρειάζονται για να κυβερνήσουν. Άραγε είναι σωστό αυτό; Όταν οι μισοί πολίτες δεν πιστεύουν στη δημοκρατία είναι σωστό να υπάρχει δημοκρατικό πολίτευμα; Γιατί σιγά σιγά αρχίζω να πιστεύω ότι στις κάλπες κατεβαίνουν για να ψηφίσουν μόνο όσοι έχουν ωφεληθεί προσωπικά από κάποιο κόμμα ή προσδοκούν σε κάποιο προσωπικό όφελος για το μέλλον. Άρα ένα κόμμα για να αναδειχτεί πρέπει να έχει ένα στρατό εξυπηρετηθέντων ή/και ένα στρατό ανθρώπων στους οποίους έχει υποσχεθεί εξυπηρετήσεις. Μια τέτοια διαπίστωση είναι φριχτή για το μέλλον καθώς δείχνει ότι μόνο διεφθαρμένοι πολιτικοί μπορούν να βρουν το δρόμο προς την εξουσία. Αν αυτή η θεωρία ισχύει, τότε η αποχή δεν θα ψήφιζε κάποιο από τα κόμματα εξουσίας αλλά θα αναδείκνυε νέες δυνάμεις.

Βέβαια, υπάρχουν και οι πολίτες που πιστεύουν στις αξίες της δημοκρατίας αλλά και αυτοί που πιστεύουν στις ίσες ευκαιρίες και στο κράτος δικαιοσύνης. Δυστυχώς όμως αυτοί που σκεφτόμαστε έτσι είμαστε μια μειοψηφία και έχουμε την υποχρέωση προς τους εαυτούς μας να βρεθούμε κοντά και να γίνουμε μια γροθιά ώστε να μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε την απληστία των άλλων και να αναδειχτούμε. Μόνο έτσι θα αποκτήσει προοπτική αυτός ο τόπος. Άρα πρέπει να πείσουμε τον κόσμο ότι η αποχή δεν είναι άποψη αλλά πως πρέπει να προσέλθουν στις κάλπες και να ψηφίσουν κάποιο κόμμα που πιστεύουν πως μπορεί να εκφράσει τις ανησυχίες τους για το μέλλον.

Έκαιγε δυνατά τα βράδια

Ετοιμάζαμε σχέδια σιωπηλά

Όνειρα μας έστελνε συχνά

Δόξα μύριζε η πλάση

Σαν το φως της ταξίδευε

Μας άγγιζε και η καρδιά

Σκιρτούσε, ανέβαζε συχνότητες

Καλαναθρεμμένοι νεογνοί

Μεταλαμπάδευαν την ιδέα

Με ξίφη με σάρισσες αλλά και πένα

Εξύψωναν τον άνθρωπο

Μεγάλωναν τη σφαίρα

Επιρροής της λαμπερής

Που κείται δα σφιγμένη

Μου μίλησε πριν φύγει

Ζεστά αγκαλιασμένοι

Ψάξαμε μαζί τον φέρελπη

Για μια ανάσα νέα

Μα τα φανάρια ολωνών

Γεμάτα καύσιμη ύλη

Με μεταξωταμπαζούρ

Από χρυσό με άνθρακα

Στολίδια έφεραν πολλά

Μα όσο κι αν πλησίαζε

Καθόλου δεν ανάβαν

Μα έμεναν στεγνά σκληρά

ολόρθα τα φιτίλια

Και να η αναπνοή μου δεν αρκεί

πια να την ζωντανέψει

Πάει η φλόγα έφυγε

Και μείναμε μονάχοι

Ζωή σε μας ζωή σε σας

Απέθαντοι τσολιάδες

Αφορμή για αυτό το άρθρο μου έδωσε μια συζήτηση που άκουσα σήμερα το πρωί στη ΝΕΤ. Ήταν λοιπόν δύο δημοσιογράφοι όπως και εκπρόσωποι από τα κόμματα και προσπαθούσαν να βρουν τη λύση στο πρόβλημα της αστυνόμευσης της Αθήνας. Τελικά βέβαια για όλα φταίει, άκουσον άκουσον, το Πανεπιστημιακό άσυλο. Αυτό φταίει για τους κουκουλοφόρους που έσπασαν τα μαγαζιά στο Κολονάκι. Καταλάβατε; Και ωρυόταν ένας κομματικός εκπρόσωπος ότι τα κόμματα έκαναν το χρέος τους και έδωσαν το δικαίωμα στις Πρυτανικές αρχές να καλούν την αστυνομία όποτε διαπιστώνουν φαινόμενα βίας και παρανομίας στον χώρο των ιδρυμάτων. Αλλά οι "λαϊκιστές" πρυτάνεις δεν καλούν την αστυνομία.

Γιατί όμως η πρυτανική αρχή να καλέσει την αστυνομία; Τι θα κερδίσει; Στα Χανιά πριν δύο χρόνια ένας πρύτανης εκβιάστηκε από ομάδα αναρχικών οι οποίοι τον απείλησαν ότι αν δεν ικανοποιήσει τα αιτήματά τους θα κάνουν κατάληψη σε δεύτερο κτίριο του Πολυτεχνείου (γιατί ένα δεν τους έφτανε πια). Ο Πρύτανης αυτός κάλεσε την αστυνομία για να προστατεύσει το κτίριο αυτό. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα ξέρετε; Οι φοιτητές πήγαν εκεί, συνεπλάκησαν με τους άνδρες των ΜΑΤ και κατέλαβαν το κτίριο. Ο πρύτανης από τότε αποκαλείται με τους χαρακτηρισμούς "φασίστας", "πρύτανης της καταστολής" και όλες αυτές τις ωραίες ταμπέλες που επιφυλλάσουν οι αριστεριστές σε αυτούς που δεν τους αφήνουν να ασυδοτούν. Η πιο εμπορική εφημερίδα στα Χανιά τάχθηκε με το μέρος των καταληψιών και δημοσίευε για μέρες μύδρους γα τον πρύτανη.

Γιατί λοιπόν ένας πρύτανης να καλέσει την αστυνομία; Αφού η τελευταία είναι είτε ανίκανη είτε ανήμπορη να διαφυλάξει την περιουσία του Ελληνικού λαού. Μόνο που θα εκτεθεί όποιος πονάει για την περιουσία του λαού. Αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα στην Ελλάδα. Το άσυλο δεν φταίει σε τίποτα, η ανικανότητα των κρατικών οργάνων (αστυνομίας και δικαιοσύνης) να αντιμετωπίσουν τα φαινόμενα διαφθοράς και κατάχρησης είναι ο μόνος φταίχτης.